Kości gardła zwierzęcia z Chin wskazały na możliwe ssanie mleka — Science News
Badanie skamieniałości z Mongolii Wewnętrznej w Chinach wykazało, że półwodne zwierzę Megacauda sungei, które żyło około 165 mln lat temu, prawdopodobnie mogło w młodości ssać mleko matki. Analiza kości jego gardła wskazuje na obecność struktur anatomicznych potrzebnych do ssania i połykania bez przedostawania się pokarmu do dróg oddechowych, podaje Science News.
Rzadko zachowane kości gardła
Skamieniałość pod koniec 2015 roku znaleźli miejscowi rolnicy w opuszczonym kamieniołomie w okolicy Xia Yingzi. Ciemne kości znajdowały się w ciemnej płycie skalnej, przez co były trudne do zbadania. W 2022 roku międzynarodowa grupa kierowana przez paleontologa Zhe-Xi Luo z Uniwersytetu Chicagowskiego oraz specjalistów z Muzeum Paleontologicznego Liaoningu przy Normal University w Shenyangu zastosowała fluorescencję rentgenowską, aby wyraźniej oddzielić kości od skały.
Naukowcy zaliczyli zwierzę do dokodontów — dużej i zróżnicowanej grupy siostrzanej współczesnych ssaków, która wymarła około 100 mln lat temu. Brak zębów mlecznych wskazuje, że osobnik był dorosły w chwili śmierci. Ważył szacunkowo od 1 do 2 kg, był około dwa razy cięższy od spokrewnionych zwierząt z tamtego okresu i był największy wśród przedstawicieli swojego gatunku.
Pływak i drapieżnik
Niemal kompletny szkielet wskazuje, że Megacauda sungei znaczną część życia spędzała w wodzie. Miała szeroki, spłaszczony ogon z powiększonymi kośćmi, podobny do ogonów współczesnych dziobaków i bobrów, co wskazuje na jej zdolność do pływania. Nazwa Megacauda częściowo oznacza „duży ogon”.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Tomografia komputerowa fragmentów skamieniałości wykazała, że zwierzę miało krótkie nogi i długie stopy. Prawdopodobnie taka budowa umożliwiała mu poruszanie się zarówno na lądzie, jak i w wodzie. Jego zęby przypominały ostrza tnące i były przystosowane do polowania na żywą zdobycz, w tym salamandry, ryby i inne wodne bezkręgowce.
Anatomiczne oznaki ssania
Najważniejszym odkryciem były części podniebienia oraz niewielkie kości gnykowe podtrzymujące język. U współczesnych ssaków struktury te podtrzymują podniebienie miękkie i mięśnie, które przesuwają pokarm przez gardło i nie pozwalają mu dostać się do dróg oddechowych. Badacze wirtualnie zrekonstruowali mięśnie gardła Megacauda, porównując jej szczątki z anatomią współczesnych zwierząt, w tym oposów.
Autorzy pracy doszli do wniosku, że Megacauda prawdopodobnie piła, połykała i ssała mleko podobnie jak współczesne ssaki. Jednocześnie paleontolodzy zaznaczają, że tkanki miękkie, w tym gruczoły mlekowe, nie zachowują się w zapisie kopalnym. Dlatego trudno jest dokładnie ustalić, kiedy pojawiło się karmienie mlekiem.
