W centrum Mrk 501 wykryto oznaki pary supermasywnych czarnych dziur — ScienceDaily
Międzynarodowa grupa astronomów wykryła w centrum galaktyki Mrk 501 obserwacyjne oznaki układu dwóch supermasywnych czarnych dziur. Badacze przypuszczają, że obiekty krążą wokół siebie z okresem około 121 dni i, w zależności od ich rzeczywistej masy, mogą połączyć się za około 100 lat. informuje ScienceDaily.
Drugi dżet
Zespół kierowany przez Silke Britzen z Instytutu Radioastronomii im. Maxa Plancka w Bonn przeanalizował wieloczęstotliwościowe obserwacje radiowe zebrane przez około 23 lata. Oprócz od dawna znanego jasnego dżetu — strumienia cząstek poruszających się niemal z prędkością światła — naukowcy prześledzili ruch drugiego dżetu.
Znany wcześniej dżet jest skierowany w stronę Ziemi, dlatego łatwiej było go obserwować. Nowy dżet ma inny kierunek. W ciągu kilku tygodni obserwacji jego położenie wyraźnie się zmieniało: według opisu badaczy wyłaniał się zza większej czarnej dziury i poruszał się wokół niej przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Autorzy pracy uważają, że takie zachowanie może wyjaśniać ruch orbitalny układu dwóch czarnych dziur.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Możliwe zbliżenie
Szacowana odległość między obiektami wynosi od 250 do 540 odległości między Ziemią a Słońcem. Dla czarnych dziur o masach od 100 milionów do miliarda mas Słońca jest to bardzo ciasna orbita. W czerwcu 2022 roku astronomowie zarejestrowali również pierścieniową strukturę promieniowania przypominającą pierścień Einsteina. Jednym z możliwych wyjaśnień jest soczewkowanie grawitacyjne światła z drugiego dżetu przez czarną dziurę znajdującą się przed nim.
Czarne dziury w Mrk 501 znajdują się na niebie zbyt blisko siebie, aby współczesne instrumenty, w tym Event Horizon Telescope, mogły rozróżnić je osobno. Jeśli taka para rzeczywiście znajduje się w centrum galaktyki, powinna wytwarzać fale grawitacyjne o ultraniskiej częstotliwości, które potencjalnie mogłyby wykryć sieci pomiaru czasu pulsarów. Mogłoby to pomóc śledzić ewolucję orbity i sprawdzić, czy para zbliża się do połączenia.