Rdzenne społeczności w pobliżu parków DR Konga proponują modele ochrony lasów
Ludy rdzenne i lokalne społeczności w pobliżu parków narodowych Maiko, Salonga, Kahuzi-Biega i Wirunga w Demokratycznej Republice Konga proponują różne podejścia do łączenia ochrony lasów, praw do ziemi i walki z ubóstwem. Jak informuje Mongabay, część przedstawicieli ludów rdzennych chce wrócić na ziemie przodków, z których ich rodziny wysiedlono podczas tworzenia parków narodowych w XX wieku.
Dziennikarze publikacji zebrali relacje 14 przedstawicieli ludów rdzennych i siedmiu członków lokalnych społeczności. Dla części przedstawicieli ludów Twa i Tembo dostęp do ziem przodków wiąże się z godnością, tradycjami, żywnością i zasobami naturalnymi.
Powrót na ziemie przodków
Większość przedstawicieli ludów rdzennych, z którymi rozmawiał Mongabay, oświadczyła, że chciałaby wrócić w granice parków. W 2022 roku Afrykańska Komisja Praw Człowieka i Ludów wydała DR Konga 19 zaleceń po tym, jak rząd tego kraju uznał naruszenia praw człowieka. Wśród zaleceń jest powrót ludów rdzennych na obszar parku Kahuzi-Biega wraz z uznaniem ich praw do ziemi.
Jednocześnie część mieszkańców obszarów w pobliżu Maiko, Wirungi i Kahuzi-Biega uważa, że działania ochronne powinny nadal być prowadzone przez organy państwowe. Wskazują na brak wiedzy o nowoczesnych metodach ochrony przyrody, a także na konflikty zbrojne i niestabilną sytuację bezpieczeństwa. Inni rozmówcy publikacji są przekonani, że mogą chronić las dzięki tradycyjnym praktykom przekazywanym z pokolenia na pokolenie.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Mieszkańcy terenów wokół Wirungi wiążą również próby powrotu do lasu z brakiem bezpieczeństwa żywnościowego. Jeden z mieszkańców Mutaho opowiedział, że po erupcji wulkanu Nyiragongo w 2021 roku pola zostały spalone. Według niego ludzie zaczęli uprawiać ziemię w parku, ale w 2025 roku ponownie zostali wysiedleni.
Praca i koncesje leśne
Niektórzy przedstawiciele społeczności dostosowują się do życia poza granicami parków, jednak domagają się poprawy warunków życia, dostępu do zasobów, zatrudnienia i możliwości ekonomicznych. Rozmówcy Mongabay zaznaczali, że brak pracy i ziemi może skłaniać ludzi do powrotu do lasu lub szukania zarobku w niezrównoważonych działaniach, w tym w nielegalnej wycince.
Przedstawiciele administracji Salongi oświadczyli, że ludy rdzenne i lokalne społeczności uczestniczą w przygotowaniu planu zarządzania parkiem. Według współdyrektora Terence'a Fuha ponad 80% z ponad 300 pracowników parku pochodzi z terenów położonych w promieniu 20 kilometrów od niego. Jednocześnie obrońca praw człowieka Gentil Akilimali ostrzegł, że zatrudnianie poszczególnych członków społeczności jako strażników może zwiększać wewnętrzne napięcia.
Wśród praktycznych modeli wymienia się lokalne wspólnotowe koncesje leśne, które mogą prawnie zabezpieczyć prawa społeczności do ziemi i zaangażować je w ochronę lasów. Między Kahuzi-Biega a Rezerwatem Przyrody Itombwe organizacja Strong Roots Congo rozwija korytarz bioróżnorodności o powierzchni 1 mln hektarów, składający się z kilku takich koncesji. W Wirundze działa sojusz z udziałem władz, społeczeństwa obywatelskiego i biznesu, który łączy ochronę przyrody z rozwojem turystyki, czystej energii i zrównoważonego rolnictwa.
Czytaj nas na Telegram i Sends
