Pakistan przygotowuje 174 zmian legislacyjnych na żądanie MFW — Dawn

W Pakistanie rząd przygotowuje około 174 zmian w ustawach, których domaga się Międzynarodowy Fundusz Walutowy w ramach dwóch programów o łącznej wartości 8,4 mld dolarów. Sekretarz Ministerstwa Finansów Imdadullah Bosal poinformował o tym parlamentarną komisję ds. finansów i dochodów w Islamabadzie, podaje Dawn.

Według Bosala proponowane zmiany dotyczą zarządzania sektorem finansowym, przedsiębiorstw państwowych, przekazów pieniężnych z zagranicy, zmian klimatu oraz integracji waluty krajowej. Po ich przygotowaniu mają zostać przedłożone parlamentowi, który podejmie ostateczną decyzję.

Przegląd programów MFW

28 września misja MFW ma rozpocząć rozmowy dotyczące czwartego przeglądu programu rozszerzonego finansowania o wartości 7 mld dolarów oraz trzeciego przeglądu programu wsparcia odporności i stabilności. Według sekretarza Ministerstwa Finansów fundusz przekazał już Pakistanowi około 4,5 mld dolarów, a strony zakończyły trzy przeglądy programów.

Wcześniej dyrektor zarządzająca MFW Kristalina Georgiewa podczas spotkania z premierem Shehbazem Sharifem na marginesie Zgromadzenia Ogólnego ONZ pozytywnie oceniła realizację programu przez Pakistan oraz wysiłki rządu na rzecz stabilizacji gospodarczej.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Fundusz suwerenny i przekazy pieniężne

Wśród tematów rozmów znajdują się zmiany w przepisach dotyczących Suwerennego Funduszu Majątkowego, do którego należy pięć dużych spółek, w tym OGDCL i Pakistan State Oil. MFW dąży do tego, aby standardy ładu korporacyjnego i sprawozdawczości finansowej tych przedsiębiorstw odpowiadały wymogom stosowanym wobec innych spółek państwowych.

Rząd omawia również z funduszem przekazy pieniężne, ważne dla zewnętrznej stabilności kraju. Bosal poinformował, że Pakistan już zniósł subsydia dla przekazów, których wartość wcześniej przekraczała 120 mld rupii, ponieważ MFW sprzeciwiał się takiemu mechanizmowi.

Do wskaźników przeglądu należy także liberalizacja polityki na rynku cukru. Rząd federalny rozesłał projekt odpowiedniej polityki: trzy prowincje go zaakceptowały, a jedna zgłosiła zastrzeżenia. Członkowie komisji parlamentarnej jednocześnie domagali się, aby reformy oceniać nie tylko pod kątem formalnego spełnienia warunków, lecz także ich skutków gospodarczych i społecznych.