W Anglii ustalono dwuletni minimalny czas oczekiwania na ocenę ADHD i autyzmu — The Guardian
W Anglii niektóre organy Narodowej Służby Zdrowia wprowadziły minimalny dwuletni okres oczekiwania na kliniczną ocenę zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i autyzmu. Według The Guardian, odzwierciedla to trudności NHS związane z gwałtownym wzrostem liczby skierowań, zmianami w rozumieniu tych stanów oraz postawami społecznymi wobec nich.
Kolejki na ocenę
W ciągu ostatnich sześciu lat liczba skierowań na ocenę kliniczną znacznie wzrosła. Prawie 1 mln osób w Anglii oczekuje na ocenę pod kątem ADHD, a średni czas oczekiwania przekroczył już rok i wynosi 64 tygodnie. Kolejne około 295 tys. osób oczekuje na ocenę pod kątem autyzmu.
Liczba oficjalnie postawionych diagnoz rosła stopniowo od początku lat 2000., a po 2020 roku — znacznie szybciej. W latach 2020–2022 roczna częstość diagnozowania autyzmu wśród osób płci męskiej w wieku od trzech do 25 lat wzrosła ze 185 do 580 przypadków na 100 tys. Wśród osób płci żeńskiej w tej grupie wiekowej wskaźnik wzrósł z 45 do 320 na 100 tys.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Wpływ na dostęp do wsparcia
Długie oczekiwanie wpływa nie tylko na terminowość pomocy medycznej. Ocena kliniczna jest istotna dla dostępu do specjalistycznego wsparcia w szkołach, a także pomocy finansowej w postaci świadczeń z tytułu niepełnosprawności. Publikacja zaznacza, że NHS działa pod presją finansową i przy niedoborze kluczowych specjalistów.
W raporcie okresowym rządowego przeglądu, któremu przewodniczy Peter Fonagy, stwierdzono, że w jednym systemie mogą jednocześnie występować niezaspokojone potrzeby pacjentów, błędne diagnozy oraz obawy dotyczące nadmiernej medykalizacji. W raporcie stwierdzono również, że więcej osób, przede wszystkim młodych, doświadcza cierpienia i szuka pomocy, podczas gdy progi skierowania na ocenę zostały obniżone.
Wzrost liczby skierowań wiązany jest z lepszym rozumieniem klinicznym i rozpoznawaniem potrzeb w grupach, które wcześniej były niedostatecznie diagnozowane, w tym wśród dziewcząt i młodych kobiet. Wśród innych wskazanych czynników wymieniono skutki pandemii, niestabilność gospodarczą, wzrost świadomości oraz zmniejszenie stygmatyzacji wokół ADHD i autyzmu.
