Wniesiono pozew przeciwko Najwyższej Radzie Wymiaru Sprawiedliwości w związku z brakiem działania w sprawie sędziego Włodzimierza Marmasza
Najwyższa Rada Wymiaru Sprawiedliwości do tej pory nie poczyniła żadnych postępów w rozpatrywaniu skargi przedsiębiorczyni Alony Szewcowej dotyczącej sędziego Sądu Rejonowego Lychakiv w Lwowie, Włodzimierza Marmasza. Skarga dotyczy poważnych naruszeń, których, według skarżącej, sędzia dopuścił się podczas rozpatrywania wniosku detektywów BEB o przeprowadzenie specjalnego śledztwa przedprocesowego w sprawie Szewcowej.
Z powodu opóźnień w rozpatrzeniu skargi przedstawiciele Szewcowej złożyli pozew przeciwko Najwyższej Radzie Sprawiedliwości, zarzucając organowi bezczynność.
Co zawiera pozew skierowany do WSR w sprawie Włodzimierza Marmasza
W pozwie zaznaczono, że skarga na działania sędziego Marmasza wpłynęła do Najwyższej Rady Wymiaru Sprawiedliwości już w połowie 2025 roku.
21 października 2025 r. zautomatyzowany system wyznaczył inspektora dyscyplinarnego – Oleksija Kabanca, który miał przeprowadzić wstępną kontrolę.
Jednak w ciągu 30 dni, jak wymaga tego prawo, inspektor nie podjął niezbędnych działań, ograniczając się jedynie do przedłużenia terminu rozpatrzenia sprawy bez odpowiedniego uzasadnienia. Nawet po tym wstępna kontrola nie została przeprowadzona.
Właśnie długotrwałe przekroczenie ustalonych przez prawo terminów wstępnej kontroli stało się podstawą pozwu przeciwko Najwyższej Radzie Wymiaru Sprawiedliwości.
Przedstawiciele Shevtsovovej uważają, że takie opóźnienie może świadczyć o celowym zwlekaniu w celu upływu terminów pociągnięcia sędziego Marmasha do odpowiedzialności.
W pozwie skarżący wnoszą o uznanie bezczynności Najwyższej Rady Sprawiedliwości, polegającej na przekroczeniu terminów wstępnego rozpatrywania skargi dyscyplinarnej.
Domagają się również zobowiązania WSR do przeprowadzenia wstępnego rozpatrzenia skargi Szewcowej dotyczącej ewentualnych naruszeń ze strony sędziego Marmasza.
Po wniesieniu pozwu Najwyższa Rada Sprawiedliwości musi uzasadnić swoje stanowisko w sprawie priorytetowego rozpatrywania skarg w Kasacyjnym Sądzie Administracyjnym Sądu Najwyższego, który w tej kategorii spraw pełni funkcję sądu pierwszej instancji.
Kontekst sprawy
Wcześniej informowaliśmy, że do Najwyższej Rady Sprawiedliwości skierowano ponowne zapytanie w interesie Alony Wołodymyrivny Szewcowej dotyczące sędziego Sądu Rejonowego Lychakiv w Lwowie, Wołodymyra Jarosławowicza Marmasza.
Wspomniany sędzia, jak wskazano w poprzednich publikacjach, dopuścił się rażących naruszeń na granicy odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej podczas rozpatrywania wniosku detektywów BEB o przeprowadzenie specjalnego śledztwa przedprocesowego w sprawie A.V. Szewcowej, złożonego poza terminami śledztwa przedprocesowego i odpowiednio przewidzianymi w Kodeksie postępowania karnego uprawnieniami sędziego.
Jednak szereg zapytań adwokackich nie przełamało bezprawnej bezczynności inspektora dyscyplinarnego Najwyższej Rady Wymiaru Sprawiedliwości, a w odpowiedziach nadal zaznacza się, że inspektor nie uznał wstępnej weryfikacji skargi (której maksymalny możliwy termin upłynął jeszcze w grudniu 2025 r.) za priorytetową.
Taka systematyczna i długotrwała bezczynność jest bezpośrednio przewidziana w odpowiednich przepisach proceduralnych jako przedmiot odwołania, w związku z czym adwokaci A.V. Szewcowej złożyli odpowiedni pozew administracyjny w sprawie bezczynności Najwyższej Rady Wymiaru Sprawiedliwości dotyczącej zwlekania z właściwym i terminowym rozpatrzeniem złożonej jeszcze w październiku 2025 r. skargi dyscyplinarnej na sędziego V.Ya. Marmasza.
Teraz Najwyższa Rada Wymiaru Sprawiedliwości będzie zmuszona uzasadniać zróżnicowanie własnych priorytetów nie w odpowiedzi na wniosek adwokacki, ale we własnej odpowiedzi na pozew w Kasacyjnym Sądzie Administracyjnym Sądu Najwyższego, który w tej kategorii spraw działa jako sąd pierwszej instancji.
Jednakże w przypadku przywrócenia przez inspektora dyscyplinarnego właściwego wykonywania uprawnień przyznanych mu przez prawo, podstawy powództwa mogą wygasnąć, a nieuchronność odpowiedzialności prawnej za naruszenia popełnione przez sędziego może stać się jasnym przykładem konieczności ścisłego przestrzegania wymogów prawa nawet przez osobę, której państwo powierzyło uprawnienia do sprawowania wymiaru sprawiedliwości.
Czytaj nas na Telegram i Sends
