Darowizna w wysokości 5 tys. dolarów pomogła zazielenić pustynię w Chinach — NBC News

W Mongolii Wewnętrznej na północy Chin pustynia Mu Us przekształciła się w las z 50 tysiącami dorosłych drzew. Przyczyniła się do tego między innymi darowizna w wysokości 5 tys. dolarów, którą ponad ćwierć wieku temu amerykański nauczyciel Ronald Sakolski przekazał miejscowej rolniczce i pracowniczce zajmującej się walką z piaskiem Yin Yuzhen.

Jak podaje NBC News, 69-letni emeryt z Pensylwanii po raz pierwszy od 26 lat przyjechał do Chin i zobaczył las, w którym drzewa osiągają obecnie ponad dziewięć metrów wysokości.

Darowizna na sadzonki

Sakolski uczył języka angielskiego w ramach programu wymiany w środkowochińskiej prowincji Henan w 1999 roku. Wtedy zobaczył reportaż telewizyjny o Yin, która zaczęła sadzić drzewa ponad 10 lat wcześniej. Po ślubie zamieszkała w nowym domu na pustyni Mu Us i sadziła drzewa, aby mniej odczuwać izolację.

Nauczyciel zebrał dla niej 5 tys. dolarów — kwotę wielokrotnie przewyższającą jej roczny dochód. Środki miały pomóc w posadzeniu większej liczby drzew. Osobiście spotkali się w 2000 roku, gdy Yin obiecała, że jej rodzina będzie dbać o sadzonki.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Spotkanie po 26 latach

Na początku roku Yin rozpoczęła kampanię internetową, aby odnaleźć Sakolskiego. W ubiegłym miesiącu odbył on 10-dniową podróż do Chin i spotkał się z nią w lesie. Władze nazwały zagajnik jego imieniem.

Podczas spotkania wspólnie posadzili drzewo przyjaźni. Sakolski zabrał ze sobą do Pensylwanii słoik piasku, a Yin podarowała mu haftowaną pracę z napisem „Jedna Ziemia, jedno marzenie”. Nazwała Amerykanina swoim bratem i powiedziała, że zasadzone przez nich drzewo będzie stało również za 26 lat.

Kampania sadzenia lasów

Sadzenie drzew w regionie jest częścią chińskiego programu państwowego zwanego Wielkim Zielonym Murem. Został on zapoczątkowany w 1978 roku jako 73-letnia kampania mająca ograniczyć burze piaskowe i przeciwdziałać pustynnieniu.

Jednocześnie wykładowczyni American University Judith Shapiro zauważyła, że program przyniósł niejednoznaczne rezultaty. Jak powiedziała, na wczesnych etapach na pustyniach sadzono szybko rosnące drzewa, w tym topole, które potrzebowały dużo wody i wyczerpywały wody gruntowe. Obecnie, jak stwierdziła, sadzone są bardziej odpowiednie i różnorodne gatunki.