Manuskrypt Voynicha mógł zostać błędnie oprawiony w XV wieku — Live Science
Badacze przypuszczają, że tajemniczy manuskrypt Voynicha mógł zostać błędnie oprawiony już w XV wieku, przez co jego strony nie są obecnie ułożone w pierwotnej kolejności. Wniosek ten przedstawili Lisa Fagin Davis i Colin Layfield w badaniu opublikowanym w czasopiśmie Digital Medievalist, informuje Live Science.
Osobliwości struktury rękopisu
Manuskrypt Voynicha to średniowieczny kodeks na pergaminie datowanym na początek XV wieku. Jego 240 stron zawiera około 38 tysięcy słów zapisanych unikalnym pismem, nazywanym „voynichese”, a także ilustracje ludzi, roślin i symboli astrologicznych. Tekstu nadal nie udało się odczytać. Od 1969 roku rękopis jest przechowywany w Beinecke Rare Book Library Uniwersytetu Yale.
Davis, która badała liczbę skrybów dokumentu, zwróciła uwagę na cechy pisma i kompozycję stron. Według jej obserwacji niektóre obrazy urywają się na jednym arkuszu i są kontynuowane na innym, choć w obecnej oprawie dzieli je wiele stron.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Analiza bloków tekstu
Autorzy pracy przypuszczają, że rękopis początkowo mógł być zbiorem osobnych, złożonych na pół arkuszy pergaminu. W przeciwieństwie do zwykłych średniowiecznych książek te bifolia mogły nie być przeznaczone do zszywania w składki ani w książkę. Zdaniem badaczy osoba, która nie potrafiła odczytać tekstu, mogła później błędnie zestawić i oprawić arkusze.
Layfield zastosował metodę analizy semantycznej ukrytej do poszukiwania ukrytych prawidłowości w tekście o niewielkiej ilości danych. Wyniki pokazały, że niektóre strony wykazują niskie podobieństwo między sobą, podczas gdy inne grupy stron prawdopodobnie miały być czytane razem. Badacze planują również porównać plamy po wodzie na marginesach arkuszy: według Davis ich asymetria między sąsiednimi stronami dodatkowo jest zgodna z wersją o błędnej oprawie.
Hipoteza nie daje odczytania manuskryptu, jednak, zdaniem badaczy, może wymagać ponownego przeanalizowania wcześniejszych prac opartych na założeniu, że strony są ułożone we właściwej kolejności.
