Metaanaliza powiązała witaminę D2 z obniżeniem poziomu D3 — ScienceDaily
Metaanaliza przeprowadzona przez badaczy z University of Surrey, John Innes Centre oraz Quadram Institute Bioscience wykazała, że przyjmowanie witaminy D2 może obniżać poziom witaminy D3 we krwi — formy, którą organizm syntetyzuje pod wpływem światła słonecznego. O wynikach badania opublikowanego w 2025 roku w czasopiśmie Nutrition Reviews informuje ScienceDaily.
Naukowcy przeanalizowali 20 badań, a dane z 11 z nich włączono do głównej metaanalizy. U osób otrzymujących D2 stężenie 25-hydroksywitaminy D3 było niższe niż u tych, które nie przyjmowały D2. W zależności od metody analizy średni spadek wynosił około 9–18 nanomoli na litr.
Dwie formy jednej witaminy
Witaminę D2, czyli ergokalcyferol, zazwyczaj produkuje się z grzybów lub drożdży naświetlanych promieniowaniem ultrafioletowym. Witamina D3, czyli cholekalcyferol, powstaje w ludzkiej skórze pod wpływem promieniowania ultrafioletowego B. Po dostaniu się do organizmu wątroba przekształca te formy w 25-hydroksywitaminę D — wskaźnik, który lekarze zwykle oznaczają we krwi, aby ocenić status witaminy D.
Spadek D3 nie oznacza, że D2 nie działa ani że usuwa z organizmu całą witaminę D. D2 podnosi poziom 25-hydroksywitaminy D2 i przyczynia się do ogólnego statusu witaminy D. Jednocześnie zgromadzone dane, w tym zalecenia amerykańskich Narodowych Instytutów Zdrowia, wskazują, że D3 jest zwykle skuteczniejsza w podnoszeniu poziomu witaminy D i dłuższym utrzymywaniu go na podwyższonym poziomie.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Mechanizm i znaczenie dla zdrowia są nadal badane
Badacze nie ustalili jeszcze, dlaczego D2 może zmniejszać stężenie D3. Jedno z wyjaśnień zakłada, że wraz ze wzrostem poziomu metabolitów witaminy D organizm może przyspieszać ich rozkład i wydalanie. Wcześniejsze eksperymenty sugerowały również odwrotny efekt: suplementy D3 czasami obniżały poziom metabolitów pochodzących od D2.
Oddzielne badanie opublikowane w Frontiers in Immunology wykazało różnice w wpływie D2 i D3 na aktywność genów we krwi. D3, w przeciwieństwie do D2, wiązała się ze stymulacją sygnalizacji interferonu typu I — ważnej części wczesnej obrony immunologicznej. Autorzy podkreślają jednak, że zmiany aktywności genów nie dowodzą, iż D3 może zapobiegać konkretnym infekcjom.
Przegląd systematyczny i metaanaliza z 2026 roku, obejmujące 26 randomizowanych badań D2, również potwierdziły biologiczne działanie tej formy: obniżała ona poziom parathormonu i nieznacznie zwiększała stężenie wapnia we krwi. Naukowcy muszą jeszcze ustalić, czy odnotowany spadek D3 będzie miał istotne długoterminowe konsekwencje zdrowotne.
