Rozpoznawanie twarzy rozwija się inaczej u dzieci autystycznych — ScienceDaily

Nowe badanie wykazało, że aktywność mózgu związana z percepcją twarzy u dzieci z autyzmem różni się od aktywności ich neurotypowych rówieśników. W szczególności z wiekiem sygnały te u dzieci neurotypowych stają się bardziej wyspecjalizowane w rozpoznawaniu twarzy, podczas gdy u dzieci autystycznych nie odnotowano takiego samego wzorca, informuje ScienceDaily.

Analiza wszystkich sygnałów EEG

Pracę opublikowano w czasopiśmie Nature Mental Health. Badacze pod kierownictwem Jamesa McPartlanda wykorzystali dane Autism Biomarkers Consortium for Clinical Trials. Przeanalizowali zapisy elektroencefalografii około 400 dzieci autystycznych; zbiór danych obejmował również neurotypowych uczestników w różnym wieku.

Podczas eksperymentów dzieci oglądały obrazy ludzkich twarzy i zwykłych przedmiotów. W przeciwieństwie do wcześniejszych badań, które często koncentrowały się na ograniczonej liczbie miejsc rejestracji sygnałów na skórze głowy, autorzy opracowali sygnały ze wszystkich 128 elektrod EEG. Za pomocą metod uczenia maszynowego sprawdzali, czy na podstawie charakteru aktywności mózgu można określić, jaki obraz oglądało dziecko.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

U dzieci neurotypowych zapisy EEG dokładniej wskazywały na oglądanie twarzy niż u dzieci z autyzmem. Ponadto zdolność określania na podstawie aktywności mózgu, co dokładnie oglądało dziecko, poprawiała się z wiekiem u neurotypowych uczestników, lecz nie wykazała podobnej dynamiki związanej z wiekiem w grupie autystycznej.

Różnice mogą pojawiać się wcześniej

Autorzy znaleźli również oznaki, że różnice w percepcji twarzy mogą pojawiać się jeszcze przed sygnałem N170. Jest to zmiana aktywności elektrycznej, którą zazwyczaj rejestruje się około 170 milisekund po zobaczeniu przez człowieka twarzy. Wcześniejsze prace skupiały się głównie na N170, który u osób z autyzmem może pojawiać się później.

Naukowcy podkreślają, że wyniki nie są jeszcze gotowe do zastosowania klinicznego. Jednocześnie zidentyfikowane wzorce aktywności mózgu mogą potencjalnie pomóc w poszukiwaniu biomarkerów autyzmu oraz w określaniu dzieci, którym może przynieść korzyść indywidualnie dobrane wsparcie. Badacze osobno zaznaczają, że autyzm nie zawsze wiąże się z trudnościami wymagającymi interwencji.