Analiza próbek Bennu wskazała na mieszane pochodzenie asteroidy — ScienceDaily

Analiza izotopowa próbek asteroidy Bennu, dostarczonych na Ziemię przez misję NASA OSIRIS-REx, wskazuje, że jej materia mogła powstać z wymieszanego materiału z wewnętrznej i zewnętrznej części wczesnego Układu Słonecznego. O wynikach badania opublikowanego w czasopiśmie Science Advances informuje ScienceDaily.

Kapsuła OSIRIS-REx z około 120 gramami materii Bennu wylądowała na pustyni w stanie Utah 23 września 2023 roku. Laboratorium profesor geochemii izotopowej ETH Zurich Marii Schönbächler otrzymało do analizy pół grama materiału. Naukowcy zbadali izotopy żelaza, tytanu i chromu — proporcje różnych form pierwiastków, które mogą wskazywać na pochodzenie materii.

Podobieństwo do Ryugu i meteorytów CI

Badacze ustalili, że skład izotopowy Bennu jest podobny do składu asteroidy Ryugu oraz rzadkiej grupy prymitywnych meteorytów CI. Wskazuje to, że materiał źródłowy tych obiektów mógł pochodzić ze wspólnego rezerwuaru pradawnego pyłu kosmicznego. Jednocześnie ich właściwości chemiczne istotnie różnią się od właściwości innych znanych asteroid, grup meteorytów i planet.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Wcześniej uważano, że takie prymitywne asteroidy mogły powstać w zewnętrznej części Układu Słonecznego, w regionach, gdzie formowały się komety. Nowa analiza podaje to założenie w wątpliwość: autorzy pracy proponują, że materia dla Bennu, Ryugu i meteorytów CI gromadziła się w pobliżu granicy, gdzie temperatura w dysku wokół młodego Słońca umożliwiała zamarzanie pary wodnej.

Możliwa rola Jowisza

Zgodnie z proponowanym scenariuszem pył z wewnętrznych i zewnętrznych obszarów dysku mieszał się w pobliżu tej granicy, a lód wodny sprzyjał zlepianiu się drobnych cząstek. Schönbächler nazwała Bennu „hybrydą”, ponieważ jego materiał nie odpowiada jednoznacznie ani wewnętrznej, ani zewnętrznej części Układu Słonecznego.

Autorzy przypuszczają również, że Jowisz, który zaczął formować się w ciągu pierwszego około miliona lat po powstaniu Słońca, mógł wpłynąć na ruch materii w dysku protoplanetarnym. Jego grawitacja mogła powstrzymywać przemieszczanie się większych cząstek, jednocześnie pozwalając drobnemu pyłowi omijać jego orbitę i mieszać się. Dalsze badania próbek innych asteroid mają sprawdzić, czy taki podpis izotopowy jest charakterystyczny nie tylko dla Bennu i Ryugu.