Stosunek deuteru do wodoru w metanie 3I/ATLAS jest 13 razy wyższy niż w 67P — ScienceAlert
Naukowcy odkryli, że stosunek deuteru do wodoru w metanie międzygwiezdnej komety 3I/ATLAS jest 13 razy wyższy niż w komecie 67P/Czuriumow–Gierasimienko. Jak podaje ScienceAlert, stosunek ten jest wyższy niż w przypadku jakiegokolwiek znanego ciała Układu Słonecznego.
Obserwacje w pasie asteroid
Zespół badaczy kierowany przez naukowców z Wydziału Badań Układu Słonecznego NASA przeanalizował skład chemiczny komy, czyli gazowej otoczki komety. W tym celu wykorzystano możliwości obserwacji w podczerwieni Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba.
Obserwacje przeprowadzono pod koniec grudnia 2025 roku, gdy 3I/ATLAS przelatywała przez pas asteroid między Marsem a Jowiszem. W tym czasie znajdowała się około 2,5 raza dalej od Słońca niż Ziemia.
W takiej odległości promieniowanie słoneczne powoduje sublimację lodowych substancji lotnych, a koma komety znacznie się rozszerza. Umożliwiło to astronomom zbadanie emisji molekularnej materii otaczającej obiekt.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Co może oznaczać skład izotopowy
Badacze skupili się na stosunku deuteru do wodoru w metanie. Deuter jest cięższym izotopem wodoru, a jego udział w cząsteczkach może zachowywać informacje o warunkach, w których powstawały lodowe ziarna pyłu.
W przypadku komety 67P/Czuriumow–Gierasimienko ten sygnał izotopowy został wcześniej potwierdzony przez sondę Rosetta, która badała ją bezpośrednio. Według autorów nowego badania wysoka wartość dla 3I/ATLAS jest zgodna z hipotezą, że jej lody powstały w zimnym środowisku o niskiej zawartości ciężkich pierwiastków i pod intensywnym wpływem promieni kosmicznych.
Naukowcy przypuszczają również, że kometa mogła powstać w środowisku protogwiazdowym lub w dysku gazu i pyłu wokół bardzo młodej gwiazdy. W temperaturze około minus 263 stopni Celsjusza gazy zamarzają na ziarnach pyłu, co sprzyja wzbogacaniu cząsteczek metanu w deuter. Zdaniem autorów niska zawartość węgla-13 może także wskazywać na dawne pochodzenie obiektu.
Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie Nature Astronomy.
