Ekspedycja przez dziewięć miesięcy nie odnotowała płetwali błękitnych koło Galapagos — Live Science
W wodach w pobliżu ekwadorskich Wysp Galapagos naukowa ekspedycja przez dziewięć miesięcy nie odnotowała ani jednego płetwala błękitnego. Od października 2025 roku do lipca 2026 roku badacze przeszukiwali obszary archipelagu, gdzie wcześniej obserwowano te zwierzęta, i planowali założyć im nadajniki satelitarne. Jak informuje Live Science, przez cały czas ekspedycji zespołowi nie udało się oznakować ani jednego zwierzęcia.
Ciepłe wody jako możliwa bariera
Brak wielorybów zbiegł się z niezwykle ciepłymi warunkami w oceanie podczas El Niño. Temperatura powierzchni morza osiągała 28°C, a na głębokości 100 metrów woda ogrzała się do 18,9–19,4°C — około 5°C powyżej wartości typowych dla tej pory roku.
Kierowniczka ekspedycji Daniela Alarcón przypuszcza, że płetwale błękitne mogły pozostać dalej na południu, w chłodniejszych i bardziej produktywnych wodach, gdzie jest więcej pokarmu. Wśród możliwych obszarów ich przebywania wymieniła wody w pobliżu Peru oraz odległe części oceanu, gdzie zwierzęta są trudniejsze do zauważenia. Jej zdaniem anomalnie ciepłe wody wokół archipelagu mogły stać się dla wielorybów barierą temperaturową.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Poszukiwanie pokarmu
Płetwale błękitne mogą spożywać dziennie do 5,5 tony kryla. Badacze nie ustalili jeszcze, czy El Niño spowodowało spadek liczebności kryla w pobliżu Galapagos, jednak wykryli pośrednie oznaki zmiany warunków żerowania. Wcześniejsze ekspedycje wskazywały, że wieloryby zazwyczaj żerują w warstwach wody o temperaturze około 22°C, które w tym sezonie znajdowały się na głębokości około 92 metrów.
Jednocześnie najwyższe stężenia chlorofilu — pośredniego wskaźnika ilości fitoplanktonu, którym żywi się kryl — odnotowano znacznie bliżej powierzchni, na głębokościach od 12 do 37 metrów. Może to wskazywać na niezgodność między zwyczajową dla wielorybów warstwą żerowania a położeniem ich potencjalnej bazy pokarmowej, choć liczebności kryla bezpośrednio nie zmierzono.
Biolog morski Fernando Félix zaznaczył, że podobne zmiany odnotowano już w południowo-wschodniej części Pacyfiku podczas El Niño w latach 1982–1983: płetwale błękitne, płetwale zwyczajne i walenie Bryde’a przesuwały się wtedy na południe. Uważa on, że obecny brak płetwali błękitnych w pobliżu Galapagos raczej odzwierciedla zmianę ich tras niż masowe wymieranie zwierząt.
