Karol III nie przeprosi za niewolnictwo podczas tournée po Karaibach — PBS NewsHour
Król Wielkiej Brytanii Karol III podczas dziewięciodniowego tournée po Bahamach, Gujanie oraz Antigui i Barbudzie będzie mówił o niewolnictwie jako tragedii, która na zawsze splamiła brytyjską historię, jednak nie przeprosi za nie. Jak informuje PBS NewsHour, przedstawiciele pałacu oświadczyli, że monarcha uzna skalę cierpienia i niesprawiedliwości z przeszłości w obliczu żądań przeprosin i reparacji.
Podczas wydarzenia dla młodzieży w Nassau, stolicy Bahamów, Karol III oświadczył, że należy uznawać wielkie cierpienie i niesprawiedliwość przeszłości. Jednocześnie krytycy monarchii uważają takie sformułowania za niewystarczające. Historyczka z Virginia Commonwealth University Brooke Newman, autorka książki o związkach brytyjskiej monarchii z niewolnictwem w obu Amerykach, oświadczyła, że uznanie bez dialogu z potomkami zniewolonych ludzi nie posuwa tej kwestii naprzód.
Historyczne związki monarchii
W swojej książce Newman śledzi związki brytyjskiej korony z niewolnictwem od końca XVI wieku do zniesienia handlu niewolnikami w 1807 roku oraz niewolnictwa w Imperium Brytyjskim w 1833 roku. Według jej danych w 1563 roku królowa Elżbieta I poparła plan żeglarza Johna Hawkinsa, aby pojmać Afrykanów i przewozić ich do hiszpańskich kolonii w regionie Karaibów. Królowa przekazała mu okręt wojenny i otrzymała część zysków.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Niemal sto lat później Karol II przyznał Kompanii Królewskich Awanturników Afryki wyłączne prawa do handlu na wybrzeżu Afryki Zachodniej. Później spółka, znana jako Królewska Kompania Afrykańska, rozszerzyła działalność o handel zniewolonymi Afrykanami. Wśród jej inwestorów byli Karol II oraz jego brat, książę Yorku, przyszły król Jakub II.
Żądania reparacji
Presja na Wielką Brytanię i inne państwa, które czerpały zyski z niewolnictwa, w ostatnich latach nasiliła się z powodu wspólnego stanowiska krajów Karaibów i Afryki. W marcu Zgromadzenie Ogólne ONZ zatwierdziło rezolucję wzywającą do sprawiedliwości naprawczej, w tym pełnych przeprosin i rekompensat za okres niewolnictwa oraz jego trwałe konsekwencje. Wielka Brytania wstrzymała się od głosu.
Specjalista prawa konstytucyjnego Craig Prescott z Royal Holloway, University of London, wyjaśnił, że król w takich sprawach występuje w imieniu wybranego rządu. Według niego polityka brytyjskiego rządu przewiduje uznanie niewolnictwa za haniebny rozdział historii, lecz nie wypłatę reparacji. Przewodniczący Komisji Reparacyjnej Wspólnoty Karaibskiej Hilary Beckles wezwał Karola III, aby odpowiedział na żądania narodów Karaibów nie tylko jako monarcha, ale także jako człowiek.
