Sąd w Kenii ponownie oceni honoraria adwokatów w sprawie Kirimy — Nation Kenya
Kenijski Sąd ds. Środowiska i Sporów Gruntowych uchylił wcześniejszą wycenę rachunku adwokackiego na 37,3 mln szylingów kenijskich w sporze o ziemię dotyczącym spadku po byłym deputowanym Gerishonie Kamau Kirimie. Sędzia Charles Mbogo nakazał innemu urzędnikowi ponownie ocenić koszty trzech kancelarii prawnych, informuje Nation Kenya.
Roszczenie na 3,37 mld szylingów
Kancelarie S Musalia Mwenesi Advocates, Nyamu & Nyamu Co Advocates oraz PC Onduso & Co Advocates wspólnie żądają od spadku po Kirimie 3,37 mld szylingów kenijskich za usługi prawne w sześciu połączonych sprawach sądowych. Dotyczyły one ponad 970 akrów ziemi w Nairobi, do której prawa rościły osoby powołujące się na własność przez zasiedzenie.
Kancelarie zakwestionowały wycenę na 37,3 mln szylingów, twierdząc, że nie uwzględniała ona powierzchni i wartości działek ani zakresu wykonanej pracy. Sędzia uznał, że podczas wyceny nieprawidłowo podano powierzchnie obu działek.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Błędy w wycenie
Spór dotyczył działek LR No.5908/8 o powierzchni 499 akrów oraz LR No.6825/2 o powierzchni 471 akrów. Jednak podczas wyceny rachunku adwokackiego błędnie wskazano je jako działki o powierzchni odpowiednio 160 i 80 akrów, zgodnie z roszczeniami gruntowymi poszczególnych powodów. Sędzia zwrócił również uwagę na możliwe podwójne odliczenie 12 mln szylingów już wypłaconych adwokatom.
Jednocześnie sąd podtrzymał wniosek, że honorarium za prowadzenie sprawy nie powinno być ustalane na podstawie wartości spornej nieruchomości. Według sędziego z pism procesowych i orzeczenia w sprawie gruntowej nie można było ustalić wartości przedmiotu sporu.
W październiku 2023 roku sąd połączył sześć pozwów wniesionych w latach 2011–2014. Trzysta osób domagało się 80 akrów działki LR No.6825/2 przez zasiedzenie, a grupa Kamatuto Self-Help Group licząca 1310 członków rościła sobie prawa do 160 akrów działki LR No.5908/8. Sąd oddalił roszczenia dotyczące zasiedzenia, ponieważ wnioskodawcy nie udowodnili wymaganego posiadania ziemi, lecz nakazał administratorom spadku sfinalizować określone umowy z indywidualnymi nabywcami.
