W Sudurpashchim nie oceniono skuteczności programów przeciw małżeństwom dziecięcym — Kathmandu Post
W nepalskiej prowincji Sudurpashchim przez pięć lat fiskalnych wydano 12,87008 mln rupii nepalskich na programy zapobiegania małżeństwom dziecięcym, jednak władze nie stworzyły mechanizmu oceny ich skuteczności. Łącznie na te działania przeznaczono 14,1225 mln rupii, informuje Kathmandu Post.
Ministerstwo Rozwoju Społecznego prowincji organizowało kampanie informacyjne, zajęcia dla rodziców, szkolenia w szkołach, spotkania z przywódcami religijnymi oraz współpracę z lokalnymi komitetami ochrony praw dzieci. W programach w tym okresie uczestniczyło 9147 dzieci i rodziców.
Brak oceny rezultatów
Urzędnik informacyjny ministerstwa Jaidev Mahar oświadczył, że resort prowadzi programy, ale nie może zmierzyć ich wpływu. Pracownica ministerstwa Bindu Kumari Chataut powiedziała, że kampanię rozpoczęto bez badania bazowego, określonych celów i wskaźników postępu.
Według danych ministerstwa w Bajurze w ramach kampanii udało się zapobiec 19 małżeństwom dziecięcym. Chataut zaznaczyła również, że budżet na takie działania jest ograniczony i często pozwala na przeprowadzenie tylko jednego wydarzenia w jednej gminie. Od następnego roku fiskalnego ministerstwo planuje aktywniej angażować władze lokalne.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Skala problemu
Prawo Nepalu zakazuje zawierania małżeństw przed ukończeniem 20 lat. Zgodnie z artykułem 173 Krajowego Kodeksu Karnego z 2017 roku małżeństwo dziecięce jest przestępstwem, uznaje się je za nieważne i może podlegać karze do trzech lat pozbawienia wolności oraz grzywnie do 30 tys. rupii.
Mimo to spis ludności z 2021 roku wykazał, że odsetek małżeństw dziecięcych w Sudurpashchim wynosił 29,1%. Najwyższy wskaźnik odnotowano w Bajhangu — 34,1%, następnie w Darchuli — 33,4%, oraz w Dadeldhurze — 29,7%.
Policja prowincji zarejestrowała zaledwie 36 przypadków małżeństw dziecięcych w latach fiskalnych 2020–2021 — 2025–2026. Rzecznik policji Padam Bahadur Bista oświadczył, że do organów ścigania trafia tylko niewielka część takich przypadków, ponieważ wiele z nich pozostaje w obrębie rodzin i społeczności.
