Lekarze w Somalilandzie usunęli 3-letni zwapniały płód — Live Science
W Somalilandzie lekarze zoperowali 42-letnią kobietę i usunęli z jej miednicy zwapniałą masę z pozostałościami płodu, która powstała po ciąży pozamacicznej. Stan znany jako lithopedion, czyli „kamienne dziecko”, wykryto po tym, jak pacjentka przez trzy lata skarżyła się na tępy ból w podbrzuszu i uczucie ciężkości, nasilające się w ostatnich miesiącach, podaje Live Science.
Badanie ujawniło szkielet płodu
Podczas zbierania wywiadu kobieta powiedziała, że około trzech lat przed zgłoszeniem się po pomoc miała objawy przypominające ciążę: jej brzuch się powiększał, a ona odczuwała ruchy płodu. Później ruchy te ustały, powiększanie się brzucha zatrzymało się i stopniowo zmniejszyło. Nie zwróciła się wtedy o pomoc medyczną.
Lekarze wykryli twardą, nierówną zmianę, która sięgała pępka i niemal nie przesuwała się podczas badania palpacyjnego. Badania wykazały łagodną anemię, natomiast liczba leukocytów oraz wyniki badań funkcji wątroby i nerek były prawidłowe, a test ciążowy był negatywny. Badanie ultrasonograficzne wykazało zwapniałą masę i pustą macicę.
Tomografia komputerowa z obrazowaniem trójwymiarowym pokazała w masie struktury szkieletu płodu: czaszkę, kręgosłup, żebra, a także kości rąk i nóg. Masa miała około 18 na 13 centymetrów.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Operacja i rekonwalescencja
Według lekarzy prawdopodobnie chodziło o pierwotną ciążę brzuszną — rodzaj ciąży pozamacicznej, w której zarodek implantuje się w jamie brzusznej. Jeśli płód obumrze na etapie, na którym organizm nie może rozłożyć i wchłonąć jego tkanek, wokół pozostałości może stopniowo odkładać się wapń.
Podczas operacji brzusznej chirurdzy całkowicie usunęli zwapniałą masę. Następnego dnia u pacjentki wystąpiły łagodna gorączka i nudności, które ustąpiły po leczeniu. Kontrolne badania przez sześć miesięcy potwierdziły gojenie i całkowite ustąpienie bólu brzucha.
W literaturze medycznej opisano około 340 przypadków lithopedionu w ciągu ostatnich 400 lat; najwcześniejszy z nich datowany jest na 1582 rok. W wielu przypadkach stan ten diagnozowano dopiero u kobiet po menopauzie, które przez lata nie wiedziały o zwapniałych pozostałościach płodu.
