W Anglii i Kanadzie 54% uczestników osiągnęło remisję cukrzycy — ScienceDaily
W randomizowanym badaniu klinicznym przeprowadzonym w Anglii i Kanadzie 54% uczestników w wieku od 18 do 45 lat z cukrzycą typu 2 i otyłością osiągnęło remisję po 24 tygodniach intensywnego programu. W grupie otrzymującej standardową opiekę medyczną wskaźnik ten wyniósł około 4%. O wynikach, przedstawionych na dorocznym spotkaniu Europejskiego Stowarzyszenia Badań nad Cukrzycą i opublikowanych w czasopiśmie The Lancet Regional Health Americas, informuje ScienceDaily.
Jak przeprowadzono badanie
Badanie przeprowadzono w trzech ośrodkach badawczych w Anglii i Kanadzie, powiązanych z Uniwersytetem w Leicester, Uniwersytetem McGilla i Uniwersytetem Alberty. Objęło ono 96 osób z cukrzycą typu 2 o wczesnym początku, które nie stosowały insuliny. Średni wiek uczestników wynosił 38 lat, a średni wskaźnik masy ciała — 35,2 kg/m².
Uczestnicy grupy intensywnej przez pierwsze 12 tygodni spożywali 800–900 kilokalorii dziennie, wykonywali nadzorowane ćwiczenia aerobowe i siłowe dwa razy w tygodniu, a także odbywali jeden samodzielny trening tygodniowo. W kolejnych 12 tygodniach przechodzili na dietę służącą utrzymaniu obniżonej masy ciała i nadal ćwiczyli samodzielnie. Na początku programu leki obniżające poziom glukozy, a także leki na ciśnienie tętnicze przy braku albuminurii, odstawiano pod nadzorem medycznym.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Remisja i zmiana masy ciała
Za remisję uznano poziom hemoglobiny glikowanej HbA1c poniżej 6,5% bez leków obniżających poziom glukozy przez co najmniej 12 tygodni. Stan ten oznacza, że poziom cukru we krwi znajduje się poniżej progu diagnostycznego bez leków, ale nie świadczy o definitywnym wyleczeniu cukrzycy.
Po 24 tygodniach remisję osiągnęło 27 z 50 uczestników grupy intensywnej oraz dwie z 46 osób w grupie standardowej opieki. Po korekcie statystycznej badacze ocenili prawdopodobieństwo remisji u uczestników intensywnego programu jako 21 razy wyższe. Średnia masa ciała wśród uczestników grupy interwencyjnej, dla których dostępne były dane, zmniejszyła się o 8,4 kg — ze 100,7 do 92,3 kg. W grupie kontrolnej spadła o 1,2 kg — ze 103,2 do 102 kg.
W badaniu nie odnotowano poważnych zdarzeń niepożądanych. Jednocześnie co najmniej jeden efekt uboczny wystąpił u 43 z 50 uczestników intensywnego programu, wobec sześciu z 46 w grupie kontrolnej. Na wczesnym etapie ograniczenia kalorii najczęściej odnotowywano zaparcia, ból głowy, zawroty głowy lub zmęczenie. Autorzy podkreślili, że potrzebne są dłuższe badania, aby ustalić, czy utratę masy ciała, masę mięśniową i remisję można utrzymać poza warunkami ścisłego nadzoru medycznego.
