Astronomowie po raz pierwszy udokumentowali zielonego białego karła — Cyprus Mail
Astronomowie po raz pierwszy udokumentowali zielonego białego karła WD J1330+6435 w Drodze Mlecznej. Obiekt znajduje się około 280 lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Smoka. Jego niezwykły chartreuse’owy odcień wiąże się z sodem, który dostał się do zewnętrznych warstw gwiazdy wraz z pozostałościami dawnych skalistych planet, informuje Cyprus Mail.
Jak biały karzeł stał się zielony
Biały karzeł to gęste jądro gwiazdy o małej lub średniej masie, która wyczerpała paliwo jądrowe i odrzuciła zewnętrzne warstwy. Zwykle kolor gwiazd zależy od ich temperatury: chłodniejsze wyglądają na pomarańczowe, podobne do Słońca — na białe, a najgorętsze — na niebieskie. W przypadku białych karłów na kolor istotnie wpływa również skład chemiczny atmosfery.
Astrofizyk Mark Hollands z Uniwersytetu Warwick, główny autor badania opublikowanego w czasopiśmie RAS Techniques and Instruments, wyjaśnił, że warstwy powierzchniowe WD J1330+6435 wzbogaciły się w wapń, lit, a szczególnie sód. W zwykłych gwiazdach sód pochłania wąski zakres pomarańczowego światła. Jednak niezwykła gęstość białego karła zmienia ten proces: atomy sodu stale oddziałują z atomami helu, przez co pochłaniają żółte, pomarańczowe i część czerwonych fal. W rezultacie gwiazda nabiera zielonego blasku.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Inne nietypowe kolory
Badacze przeanalizowali kolory 151 białych karłów znajdujących się w odległości około 65 lat świetlnych od Ziemi, wykorzystując dane spektralne Sloan Digital Sky Survey oraz stworzone przez siebie modele widm. Typowym kolorem takich obiektów jest biały.
Naukowcy wyróżnili także WD J1011+2845 — białego karła oddalonego o 48 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Małego Lwa, który ma łososiowo-różowy odcień. Jego kolor wiąże się z węglem unoszącym się z głębin gwiazdy. Według wniosków badaczy bogate w węgiel białe karły częściej są różowe lub fioletowe, obiekty z pozostałościami układów planetarnych — żółtawe, a chłodniejsze gwiazdy z mieszaną atmosferą wodorowo-helową — niebieskie lub cyjanowe.
