Astronomowie zarejestrowali rozbłysk gamma z aktywnością przez 27 dni — Space.com
Astronomowie wykryli ultradługi rozbłysk gamma GRB 220706A, którego rozbłyski rentgenowskie trwały około 27 dni po początkowej eksplozji. To około 20 dni dłużej niż poprzedni rekord opóźnionych rozbłysków rentgenowskich, informuje Space.com.
GRB 220706A zarejestrowano 6 lipca 2022 roku. Według uczestnika badania, astrofizyka z University of Birmingham Benjamina Gompertza, rozbłyski rentgenowskie po rozbłyskach gamma są powszechne, jednak wcześniej obserwowano je jedynie w ciągu pierwszych kilku dni. W układzie odniesienia samego GRB aktywność trwała około 27 dni, podczas gdy poprzedni rekord opóźnionego rozbłysku wynosił około sześciu dni.
Nieznane źródło energii
GRB 220706A należy do rzadkiej klasy ultradługich rozbłysków gamma, których źródło energii pozostaje niewyjaśnione. Badacze zaobserwowali również supernową związaną z tym zdarzeniem. Zapadnięcie masywnej gwiazdy zwykle wiąże się z długimi rozbłyskami gamma, jednak samo w sobie nie wyjaśnia ani bardzo późnej aktywności rentgenowskiej, ani niezwykłej jasności supernowej.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Jednym z możliwych wyjaśnień jest powstanie magnetara — gwiazdy neutronowej o wyjątkowo silnym polu magnetycznym. Za tą wersją przemawia podobieństwo supernowej do zdarzenia związanego z innym ultradługim rozbłyskiem gamma GRB 111209A, zarejestrowanym w 2011 roku. Inna hipoteza zakłada oddziaływanie strumienia rozbłysku gamma i supernowej z gęstymi powłokami materii, które gwiazda mogła wyrzucić pod koniec swojego istnienia.
Możliwa rola dużej gwiazdy
Gompertz zasugerował również, że źródłem tak długotrwałego rozbłysku mogła być gwiazda znacznie większa od tych, które zwykle wiąże się z rozbłyskami gamma. Według szacunków zespołu do zasilenia GRB 220706A mogła być potrzebna błękitna gwiazda nadolbrzym o promieniu około 1000 promieni Słońca.
Naukowcy zaznaczają, że ultradługie rozbłyski gamma są trudne do wykrycia, ponieważ satelity na niskiej orbicie okołoziemskiej okresowo tracą obiekt z pola widzenia. Takie zdarzenia są prawdopodobnie bardziej aktywne w zakresie promieniowania rentgenowskiego niż gamma. Badanie zespołu opublikowano na platformie arXiv i nie przeszło jeszcze recenzji naukowej.
