W pobliżu białego karła znaleziono dwa możliwe ocalałe planetozymale — Space.com
Astronomowie odkryli w pobliżu białego karła J1328−1450, znajdującego się około 1600 lat świetlnych od Ziemi, dwa możliwe planetozymale — ciała, które prawdopodobnie przetrwały przemianę swojej gwiazdy. Jedno z nich może nie być większe niż zwykła asteroida w Układzie Słonecznym, a drugie, według szacunków badaczy, może być większe od Księżyca, lecz mniejsze od planety karłowatej Plutona, informuje Space.com.
Podwójny dysk szczątków
Na możliwe ocalałe ciała wskazała wyraźna przerwa w materii otaczającej białego karła. Obserwacje wykazały obecność wewnętrznego i zewnętrznego pierścienia szczątków, rozdzielonych znaczną pustą przestrzenią. Badacze zaznaczyli, że znane wcześniej dyski szczątków wokół białych karłów wyglądały jak pojedynczy płaski, wirujący dysk, a nie podwójna struktura.
Kierownik badania, astronom Uniwersytetu w Trieście Nicola Gentile Fusillo, nazwał ten układ pierwszym przykładem złożonego systemu z podwójnym dyskiem szczątków i potencjalnie dwoma ocalałymi planetozymalami. Zespół przypuszcza, że taka struktura jest oznaką, iż ciała te nie zostały całkowicie odparowane podczas fazy czerwonego olbrzyma ich gwiazdy.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Skład zniszczonych ciał
Za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu VLT astronomowie wykryli w dysku wapń, tlen, magnez i żelazo. Naukowcy uważają, że wskazuje to na skład zniszczonych ciał podobny do składu skalistych planet wewnętrznej części Układu Słonecznego.
Skład chemiczny zewnętrznej i wewnętrznej części systemu różnił się. Według oceny zespołu oznacza to, że co najmniej dwie z pochłoniętych planet miały bardzo różny skład. Badanie może również pokazywać, czym w przyszłości może stać się układ planetarny taki jak Układ Słoneczny.
Białe karły powstają, gdy gwiazdy o masie zbliżonej do masy Słońca wyczerpują wodór w swoich jądrach i nie mogą już podtrzymywać termojądrowej syntezy wodoru w hel. Za około 5 mld lat Słońce ma wejść w fazę czerwonego olbrzyma i rozszerzyć się, pochłaniając wewnętrzne planety, w tym Ziemię. Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie Nature Astronomy.
