„Luna-24” sprowadziła na Ziemię 170,1 grama księżycowego gruntu

9 sierpnia 1976 roku z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie wystartowała radziecka stacja automatyczna „Luna-24” — ostatnia misja księżycowa ZSRR. Sondę wystrzelono za pomocą rakiety nośnej „Proton-K”. Po zakończeniu lotu stacja wylądowała w Morzu Kryzysów — ciemnej równinie na powierzchni Księżyca.

„Luna-24” pobrała 170,1 grama próbek regolitu księżycowego i dostarczyła je na Ziemię 22 sierpnia 1976 roku, jak podaje serwis Space.com. Naukowcy odkryli później w dostarczonym regolicie niewielkie ślady wody — około 0,1% masy próbek.

Była to trzecia radziecka misja zrobotyzowana mająca na celu sprowadzenie próbek. Konstrukcja takich aparatów obejmowała stopień lądowniczy i startowy, a także kapsułę do powrotu na Ziemię. Po pobraniu próbek gleby stopień startowy wraz z kapsułą wystartował z Księżyca niecałe dobę po lądowaniu.

Więcej aktualnych wiadomości można znaleźć na kanale Telegram UA.News.

Poprzednia stacja z tej serii, „Luna-23”, uległa uszkodzeniu podczas lądowania i nie zdołała sprowadzić próbek. Zdjęcia wykonane przez sondę orbitalną NASA Lunar Reconnaissance Orbiter wskazują, że „Luna-23” prawdopodobnie przewróciła się na bok. Sonda ta zarejestrowała również moduły lądownicze „Luny-16”, „Luny-20” i „Luny-24”, które pozostały na powierzchni Księżyca.

W ramach programu „Łuna” ZSRR przeprowadził szereg wczesnych misji księżycowych. „Łuna-2” w 1959 roku stała się pierwszym statkiem kosmicznym, który dotarł do powierzchni Księżyca, uderzając w nią. W lutym 1966 roku „Luna-9” jako pierwsza wykonała miękkie lądowanie na Księżycu.

Czytaj nas na Telegram i Sends