Naukowcy odkryli dwie rodziny układów planetarnych w Drodze Mlecznej — Space.com
Naukowcy pod kierownictwem specjalistów z Włoskiego Narodowego Instytutu Astrofizyki (INAF) przeanalizowali 300 najlepiej zbadanych układów wieloplanetarnych Drogi Mlecznej i wyodrębnili dwie ich duże grupy. Różnią się one masą, konfiguracją orbit i skłonnością do niestabilności, informuje Space.com.
Wnioski z badania opublikowanego 13 października w czasopiśmie Nature Astronomy wskazują, że właściwości gwiazdy macierzystej i środowisko formowania mogą wpływać nie tylko na powstawanie planet, lecz także na dalszą ewolucję całego układu.
Masywne i rozległe układy
Do pierwszej rodziny naukowcy zaliczyli duże i masywne układy o łącznej masie, która często od dwóch do dziesięciu razy przewyższa masę Układu Słonecznego. Ich planety krążą wokół gwiazd masywniejszych od Słońca, o niższej niż Słońce zawartości pierwiastków cięższych od wodoru i helu. W astronomii takie pierwiastki nazywa się metalami.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Dla tej grupy bardziej charakterystyczne są oznaki burzliwej ewolucji grawitacyjnej — znaczne odchylenia orbit od wspólnej płaszczyzny i kołowego kształtu. Naukowcy wiążą to z takimi zjawiskami jak gigantyczne zderzenia i wyrzucanie planet z układów.
Kompaktowe układy
Druga rodzina składa się z bardziej kompaktowych i mniej masywnych układów. Ich planety mają podobne rozmiary i masy — konfigurację, którą badacze porównują do groszków w strąku. Krążą wokół gwiazd, których masa i metaliczność są równe słonecznym lub niższe od nich, a ich orbity zwykle znajdują się bliżej gwiazdy niż orbita Merkurego względem Słońca.
Zespół sprawdził wnioski za pomocą symulacji ewolucji układów planetarnych z różnymi warunkami początkowymi. Modele, które najlepiej odtworzyły właściwości masywnej i rozległej grupy, przewidywały niestabilność układów już od momentu ich formowania: większa ilość materiału wokół gwiazdy sprzyjała powstawaniu zbyt dużych planet, co utrudniało zachowanie stabilności.
