W 70 Ophiuchi możliwe są stabilne orbity planet o masie Ziemi — ScienceAlert
Zespół badawczy ustalił, że w podwójnym układzie gwiazdowym 70 Ophiuchi, położonym około 16 lat świetlnych od Ziemi, planeta o masie Ziemi potencjalnie mogłaby utrzymać stabilną orbitę w ekosferze wokół gwiazdy głównej. Informuje o tym ScienceAlert, powołując się na badanie opublikowane w czasopiśmie The Astrophysical Journal.
Stabilne orbity wokół gwiazdy głównej
Układ 70 Oph AB składa się z dwóch gwiazd klasy K, które są mniejsze, chłodniejsze i ciemniejsze od Słońca. Według szacunków zespołu ich masy wynoszą około 88% i 73% masy Słońca, a ich wiek może sięgać około 3 mld lat.
Naukowcy wymodelowali orbity planet o masie Ziemi w 2 tysiącach różnych odległości od gwiazdy głównej i śledzili je przez 10 mln lat. Obliczenia wykazały, że w obrębie ekosfery możliwe są stabilne orbity typu S, na których planeta krąży wokół jednej gwiazdy w układzie podwójnym. Obecność drugiej gwiazdy nie musi zakłócać takiej trajektorii.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Ograniczenia dla gazowych olbrzymów
Do analizy zespół wykorzystał współczesne i archiwalne pomiary prędkości radialnych obu gwiazd. W przypadku gwiazdy głównej badacze wykorzystali dane z ośmiu instrumentów, zebrane w okresie obserwacji trwającym około stulecia, i osiągnęli dokładność lepszą niż jeden metr na sekundę.
Autorzy wykluczyli również obecność w pobliżu gwiazd układu gazowych olbrzymów o masie Jowisza lub większej, w odległościach do około pięciu jednostek astronomicznych od gwiazdy głównej. W 1855 roku brytyjski astronom William Jacob twierdził, że w układzie 70 Oph AB może znajdować się planeta, jednak hipoteza ta nie wytrzymała późniejszej weryfikacji. Późniejszy sygnał, który można było wyjaśniać planetą wielkości Jowisza, był prawdopodobnie związany z aktywnością gwiazdową.
Jednocześnie planety o masie Ziemi pozostają poniżej progu wykrywalności dostępnych danych. Modelowanie określiło obszary, w których takie planety mogłyby istnieć i utrzymywać stabilne orbity, co może pomóc w przyszłych badaniach podwójnych układów gwiazdowych.
