W Wielkiej Brytanii zidentyfikowano nowy gatunek megoraptora żyjącego 120 mln lat temu — ScienceDaily
Na wyspie Wight w Wielkiej Brytanii badacze zidentyfikowali nowy gatunek drapieżnego dinozaura, który żył około 120 milionów lat temu. Fragment tylnej części jego czaszki był przechowywany w kolekcji Muzeum Historii Naturalnej od 1924 roku, jednak jego znaczenie naukowe ustalono dopiero teraz. Jak informuje ScienceDaily, gatunek nazwano Invictibellatrix amberina.
Pierwszy megoraptor w Europie
Zespół naukowców pod kierownictwem specjalistów z University College London doszedł do wniosku, że dinozaur należał do megoraptorów — grupy dwunożnych drapieżników spokrewnionych z tyranozaurami. Megoraptory różniły się jednak od nich węższymi czaszkami, silnymi kończynami przednimi i dużymi zakrzywionymi pazurami, którymi chwytały zdobycz.
Invictibellatrix amberina stała się pierwszym znanym przedstawicielem megoraptorów znalezionym w Europie. Wcześniej paleontolodzy przypuszczali, że dinozaury te wyewoluowały w Azji, rozprzestrzeniły się przez Europę, a następnie dotarły do Gondwany — starożytnego południowego superkontynentu, który obejmował terytoria współczesnej Afryki, Ameryki Południowej i Antarktydy. Nowe znalezisko wspiera tę wersję rozprzestrzeniania się tej grupy.
Rekonstrukcja na podstawie fragmentu czaszki
Według oceny autorów badania zwierzę osiągało od trzech do czterech metrów długości i nieco ponad 1,5 metra wysokości. Mogło mieć pióra, a jego pazury prawdopodobnie miały od 10 do 20 centymetrów długości. Badacze uważają, że drapieżnik żywił się małymi dinozaurami, jaszczurkami i ssakami.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Do analizy szczątków badacze zastosowali tomografię komputerową, tworząc trójwymiarowy model fragmentu czaszki i jego wewnętrznej jamy. Porównali cechy anatomiczne z pozostałościami tyranozaurów, spinozaurów, raptorów i innych drapieżnych dinozaurów. Do charakterystycznych cech okazu należą owalny otwór w obszarze połączenia rdzenia kręgowego z mózgiem oraz grzebień o kształcie przypominającym klepsydrę.
Muzealne znalezisko
Skamieniałość znalazł amator paleontolog Reginald Walter Tully u podnóża klifu na południowo-zachodnim wybrzeżu wyspy Wight. Za życia zgromadził ponad tysiąc okazów kopalnych, które po jego śmierci nabyło Muzeum Historii Naturalnej, w tym fragment czaszki.
Nazwa Invictibellatrix oznacza „niezwyciężoną kobietę-wojowniczkę”, a nazwa gatunkowa amberina nawiązuje do bursztynu w skałach, z których pochodzi okaz, oraz żeńskiego imienia Amberina. Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie Royal Society Open Science.
