W odległej galaktyce odkryto trzy aktywne czarne dziury — ScienceDaily

Międzynarodowa grupa astronomów odkryła trzy aktywne supermasywne czarne dziury w galaktyce J0148-4214, położonej ponad 12,5 miliarda lat świetlnych od Ziemi. Światło z tego obiektu podróżowało do Ziemi przez około 12,5 miliarda lat, dlatego badacze widzą galaktykę taką, jaką była 1,2 miliarda lat po Wielkim Wybuchu, podaje ScienceDaily.

Wszystkie trzy czarne dziury aktywnie akreują materię z dysków gazu i innych materiałów wokół nich. Badacze określili dla J0148-4214 przesunięcie ku czerwieni z=5,02 — wskaźnik powstający w wyniku rozciągania światła wraz z rozszerzaniem się Wszechświata.

Dwie czarne dziury w pobliżu centrum

Dwie z wykrytych czarnych dziur znajdują się w pobliżu centrum galaktyki. Ich rzutowana odległość od siebie wynosi zaledwie 620 lat świetlnych. Trzeci obiekt znajduje się znacznie dalej — około 5 500 lat świetlnych od centrum galaktyki.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Naukowcy ustalili obecność czarnych dziur na podstawie charakterystycznych cech spektralnych światła emitowanego przez wodór. Gaz w pobliżu czarnej dziury porusza się z bardzo dużą prędkością, co pozostawia wyraźny ślad w widmie. Aby rozdzielić sygnały dwóch centralnych obiektów, zespół wykorzystał spektroastrometrię: metoda ta pozwoliła śledzić niewielkie zmiany położenia linii spektralnych, choć teleskop nie rozróżniał czarnych dziur jako oddzielnych punktów światła.

Różne masy i szybki wzrost

Według obliczeń badaczy masy trzech czarnych dziur wynoszą około 80 milionów, 600 tysięcy i 2 milionów mas Słońca. Najmasywniejszy obiekt nie jest jednocześnie tym, który najszybciej akreuje materię. Czarna dziura o masie około 600 tysięcy Słońc rośnie znacznie intensywniej: jej szacowane tempo akrecji przekracza granicę przewidywaną przez podstawowe modele wzrostu czarnych dziur — granicę Eddingtona.

Dwie centralne czarne dziury, według oceny naukowców, mogą połączyć się w ciągu następnych kilkuset milionów lat. Trzecia czarna dziura może być albo pozostałością wcześniejszego połączenia, wyrzuconą z centrum przez grawitacyjny impuls, albo obiektem stopniowo przemieszczającym się ku centrum galaktyki. Obserwacje przeprowadzono za pomocą instrumentu NIRSpec w trybie spektroskopii integralnego pola na Kosmicznym Teleskopie Jamesa Webba.