U kałamarnic odkryto prawie 8 tys. miejsc edycji RNA — ScienceAlert
Naukowcy badający kałamarnicę przybrzeżną Doryteuthis pealeii odkryli prawie 8 tysięcy miejsc edycji RNA w ponad 2 tysiącach białek. Edycja ta może zmieniać właściwości białek bez zmian w DNA zwierzęcia, informuje ScienceAlert.
Badanie opublikowano w czasopiśmie Cell. Przeprowadził je zespół kierowany przez biologów z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco. Naukowcy badali proteom kałamarnicy — zbiór około 24 tysięcy białek — aby ustalić konsekwencje edycji RNA dla procesów komórkowych.
Wpływ na białka i organelle
Według pierwszego autora pracy, Jacka Moena, edycja wpływała na aktywność, stabilność i umiejscowienie białek w komórce, a także na ich interakcje z innymi białkami. Badacze odkryli również, że skutki tych zmian mogą dotyczyć stanu organelli — wewnętrznych struktur komórki.
Zespół porównał aktywność edycji RNA w płacie wzrokowym i skrzelach kałamarnicy. W płacie wzrokowym, który odpowiada za odbieranie sygnałów wzrokowych i reakcję na nie, edycja występowała częściej i była bardziej złożona. Autorzy przypuszczają, że może to być związane z połączeniem u głowonogów rozwiniętego układu nerwowego i szczególnie aktywnej edycji RNA z udziałem enzymów ADAR.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Nowe warianty białek
Miejsca edycji znajdowały się w sekwencjach kodujących białka, a nie w niekodujących częściach genomu. Naukowcy zidentyfikowali również około 5 tysięcy krótkich białek, których nie było w referencyjnym proteomie kałamarnicy ani w bazie danych Swiss-Prot.
Zmiany wykryto także w samych białkach ADAR, co według badaczy może być mechanizmem samoregulacji. Edycja wpływała na rozmieszczenie białek w komórce i mogła zmieniać funkcjonowanie mitochondriów. Prawdopodobnie wpływa również na system kreatynowy, który może zapewniać krótkie impulsy energii dla ruchów lub złożonych procesów w mózgu kałamarnicy.
Według teoretycznej oceny autorów liczba możliwych wariantów białek może sięgać 10^248. Jednocześnie badacze podkreślają, że faktyczna liczba takich wariantów powstających w organizmach zwierząt pozostaje nieznana.
