$ 45.13 € 49.53 zł 11.22
+7° Kijów +9° Warszawa +18° Waszyngton

Dowódca oddziału bezzałogowych statków powietrznych opowiedział, jak ratował swojego młodszego brata pod ostrzałem

UA NEWS 18 listopada 2026 22:35
Dowódca oddziału bezzałogowych statków powietrznych opowiedział, jak ratował swojego młodszego brata pod ostrzałem

Oleksandr, o pseudonimie „Barista”, dowódca oddziału bezzałogowych statków powietrznych 122. brygady, wraz ze swoim młodszym bratem i towarzyszem broni znalazł się w płonącej piwnicy podczas ostrzału wroga. W tym momencie myślał tylko o tym, by jego młodszy brat mógł się stamtąd wydostać.

Oleksandr o pseudonimie „Barista” wraz z młodszym bratem i kolegą z oddziału znalazł się w płonącej piwnicy podczas ostrzału wroga. Schronienie szybko wypełniło się gęstym czarnym dymem, a ogień zablokował wyjście. Oleksandr doznał oparzeń rąk, szyi i twarzy, ale całej trójce udało się wydostać. W tym momencie myślał tylko o tym, jak uratować młodszego brata.

Dzisiaj „Barista” jest żołnierzem 1. batalionu 122. oddzielnej brygady obrony terytorialnej Sił Zbrojnych Ukrainy, dowódcą plutonu uderzeniowych bezzałogowych kompleksów lotniczych. Jego droga w wojsku wiodła od nowicjusza przy symulatorze FPV do starszego sierżanta i dowódcy oddziału.

Oleksandr wstąpił do Sił Zbrojnych Ukrainy w 2024 roku wraz z młodszym bratem. Wzorem dla nich stał się najstarszy brat, który wyruszył na obronę kraju już w pierwszych dniach pełnej inwazji. Obu młodszych braci w batalionie skierowano do oddziału systemów bezzałogowych.

Oleksandr nie ukrywa, że początkowo wybrał tę ścieżkę z obawy przed służbą w piechocie. Jednocześnie właśnie to uczucie stało się dla niego motywacją do opanowania nowej specjalności.

„Właściwie bardzo chciałem zostać pilotem, bo bałem się służby w piechocie. Nie ma w tym nic wstydliwego: bałem się i rozumiałem, że będę mógł wykonywać pracę zdalnie i przynosić korzyści. To właśnie ten strach zmotywował mnie do nauki” – opowiada „Barista”.

Po podstawowym szkoleniu ogólnowojskowym przeszedł dwutygodniowe kursy dla pilotów dronów FPV. Początkowo sterowanie dronem nie przychodziło mu łatwo. Aby szybciej opanować umiejętności, Oleksandr kupił własny pilot i laptop oraz spędzał noce na treningach na symulatorze.

Wkrótce jednak zdał sobie sprawę, że sam sprzęt nie uczyni z człowieka profesjonalnego pilota.

„Zakup sprzętu nie rozwiązuje problemu. Problem tkwi w rękach i w zrozumieniu, jak to wszystko powinno działać” – wyjaśnia żołnierz.

Już trzy tygodnie po zakończeniu szkolenia załogi wyruszyły w kierunku Doniecka. Tam Oleksandr zaczął wykonywać zadania bojowe. Podczas czwartego lotu trafił wrogi trójkołowiec „Murawiej”, załadowany amunicją i sprzętem.

„Na ekranie systemu rozpoznawczego zobaczyłem, jak wlatuję prosto w przyczepę, jak wszystko wybucha i płonie. Ręce mi drżały, ale w tej chwili zrozumiałem: jestem na swoim miejscu. Wszystko, co wydawało się niemożliwe, zniknęło jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki” — wspomina „Barista”.

Pierwszy wyjazd na pozycję stał się sprawdzianem nie tylko dla młodego pilota, ale także dla niego jako starszego brata. Kiedy trzeba było zdecydować, kto wyruszy pierwszy, Oleksandr wziął to zadanie na siebie. Chciał sam ocenić sytuację, warunki panujące na miejscu oraz przygotować młodszego brata, który jest od niego o cztery lata młodszy.

W końcu znaleźli się na tej samej pozycji. Podczas intensywnego ostrzału zapalił się sąsiedni budynek, a płomienie przeniosły się na wejście do piwnicy, w której przebywali żołnierze. Schron był ocieplony styropianem, który zaczął się topić, wypełniając pomieszczenie gęstym, toksycznym dymem.

Jeden z kolegów w krytycznym momencie stracił przytomność przed ścianą ognia. Wtedy brat Aleksandra pomógł mu wyjść z tego odrętwienia i cała trójka zdołała przedrzeć się na zewnątrz.

„Nie myślałem wtedy o sobie — myślałem tylko o tym, żeby młodszy brat się wydostał. Nie było czym oddychać, klęczeliśmy. Mój brat dosłownie kopnięciem wyrwał kolegę z odrętwienia i przedarliśmy się przez ogień” – opowiada żołnierz.

Oleksandr doznał oparzeń rąk, szyi i twarzy, jednak cała trójka przeżyła. To doświadczenie nauczyło go, że strach na wojnie to naturalna reakcja, która może pomóc ocalić życie, o ile nie pozwoli się, by sparaliżowała działania.

Po dodatkowym szkoleniu i pracy na innych kierunkach „Barista” ponownie wyruszył do obwodu donieckiego. Tym razem załoga działała niemal na pierwszej linii frontu. Dzięki krótkiemu czasowi lotu i zdobytemu doświadczeniu w ciągu pięciu dni Oleksandr zniszczył więcej wrogich sił i sprzętu niż w ciągu całego poprzedniego roku. Załoga pomagała powstrzymywać rosyjskie ataki na podejściach do ukraińskich pozycji.

Obecnie Oleksandr nie tylko samodzielnie wykonuje zadania bojowe, ale także odpowiada za przygotowanie i pracę innych załóg. Jako dowódca plutonu szkoli młodych operatorów, przekazuje im swoje doświadczenie i wyjaśnia nie tylko techniczne aspekty pilotowania, ale także zasady działania na froncie.

Osobiście nadzoruje przygotowanie dronów i sprzętu przed wyruszeniem na pozycje. A kiedy załogi pracują bezpośrednio na linii frontu, pozostaje z nimi w stałym kontakcie. Jeśli pojawiają się problemy techniczne, pomaga znaleźć rozwiązanie zdalnie — poprzez połączenie wideo lub audio.

„Pracujemy z elektroniką, a ona jest kapryśna: tu działa, tam nie, wpływają na nią warunki pogodowe, zakłócenia elektroniczne. O każdej porze dnia chłopaki mogą zadzwonić lub napisać: »Mamy problem«. A my w trybie online – przez wideo lub audio – analizujemy sytuację i znajdujemy rozwiązanie, aby załoga mogła kontynuować działania bojowe” – wyjaśnia „Barista”.

Dla Oleksandra wynik pracy dowódcy mierzy się nie tylko udanymi trafieniami, ale także zgraniem oddziału i bezpieczeństwem ludzi. Dąży do tego, by każdy operator był gotowy na rzeczywiste warunki bojowe, znał swoją technikę i mógł liczyć na wsparcie kolegów.

Teraz w każdym udanym locie jego podwładnych tkwi część doświadczenia, które „Barista” zdobył sam — od pierwszych ćwiczeń na symulatorze po loty bojowe i niebezpieczne sytuacje na pozycjach. A za swoją największą odpowiedzialność uważa przygotowanie ludzi tak, aby mogli skutecznie wykonywać zadania i wracać żywi.

Historia tego żołnierza została opublikowana przez brygadę w mediach społecznościowych.

 

Czytaj nas na
Pobierz naszą aplikację