Analiza w Recife ujawniła rasowe i społeczne nierówności w dostępie do wody — Mongabay
W Recife, stolicy brazylijskiego stanu Pernambuco, analiza harmonogramów dostaw wody i danych spisowych ujawniła znaczące nierówności w dostępie do wody między dzielnicami miasta. W peryferyjnych dzielnicach, gdzie mieszka wielu czarnoskórych mieszkańców, woda z wodociągu może być dostarczana zaledwie przez 91 godzin miesięcznie, podczas gdy w zamożnych rejonach jest dostępna przez ponad 700 godzin, informuje Mongabay.
Medium porównało harmonogramy spółki Pernambuco Sanitation Company (Compesa) z mikrodanymi ze spisu ludności Brazylijskiego Instytutu Geografii i Statystyki z 2022 roku. Spośród 311 lokalizacji zbadanych w Recife w lipcu 2026 roku 236 doświadcza chronicznych przerw w dostawach wody. Najbardziej cierpią z tego powodu czarnoskóre kobiety w rejonach, gdzie średni miesięczny dochód na osobę wynosi od 1100 do 2300 reali.
Woda przez kilka godzin dziennie
W dzielnicy Ibura, gdzie średni dochód na osobę wynosi 1116 reali miesięcznie, dostawy wody są dostępne jedynie przez 91 godzin miesięcznie — to najniższy wskaźnik w mieście. W niektórych kwartałach mieszkańcy mogą pozostawać bez wody nawet przez 15 kolejnych dni. Według kryteriów brazylijskiej Narodowej Agencji Wody i Podstawowej Sanitacji dostawy powinny trwać ponad 18 godzin na dobę, czyli ponad 540 godzin w ciągu 30 dni.
W dzielnicy Linha do Tiro woda jest dostarczana od 100 do 268 godzin miesięcznie, zależnie od sektora. Jednocześnie niemal całe jej terytorium zostało w planie obrony cywilnej na 2026 rok zaliczone do stref wysokiego lub bardzo wysokiego ryzyka powodzi i osuwisk. Podobne zagrożenia występują także w Iburze.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Natomiast w zamożnych dzielnicach Boa Viagem, Apipucos i Espinheiro, gdzie przeważa biała ludność, a średnie dochody sięgają od 7 tysięcy do 16 tysięcy reali, dostawy wody są niemal nieprzerwane. Według analizy domy na granicy Apipucos i sąsiedniego Alto Santa Teresinha mogą mieć zasadniczo różne harmonogramy: w pierwszej dzielnicy woda jest dostarczana przez ponad 700 godzin miesięcznie, a w drugiej — przez około 100 godzin.
Niedobór i spory wokół koncesji
Pernambuco ma najniższą w Brazylii dostępność wody na mieszkańca: 1,27 mln litrów rocznie, czyli 3,6% średniej krajowej, według Pernambuco Water and Climate Agency. Inżynier Antônio Miranda zaznaczył, że zamożne rodziny mogą wiercić studnie, budować prywatne systemy lub kupować wodę z cystern, podczas gdy peryferyjne społeczności żyją według stałego harmonogramu racjonowania.
W kwietniu 2026 roku gubernatorka Pernambuco Raquel Lyra podpisała z BASA Saneamento umowę o częściowej koncesji na usługi wodne. Przewiduje ona prognozowane inwestycje w wysokości 17,4 mld reali w 151 gminach. Prezes stowarzyszenia pracowników Compesy Anderson Quadros oświadczył, że model może utrwalić nierówności, ponieważ sektorowi prywatnemu przekazuje się dystrybucję wody i odbiór ścieków, a państwowej Compesie pozostawia wydobycie i produkcję wody. BASA Saneamento odpowiedziała, że umowa przewiduje 15,4 mld reali inwestycji w ciągu 35 lat i obejmuje peryferyjne rejony oraz zbocza. Rząd stanowy odrzucił również twierdzenia, że operator będzie mógł odmawiać prac w trudno dostępnych miejscach z powodu ich nieopłacalności.
