W pobliżu Tasmanii oszacowano skupisko do 2,8 mln węgorzy głębinowych — ScienceAlert
Na górze podwodnej Patience na południe od Tasmanii w Australii naukowcy oszacowali sezonowe skupisko węgorzy głębinowych gatunku Diastobranchus capensis na nawet 2,8 mln osobników. Według obliczeń badaczy ich łączna biomasa w maju przekraczała 3 500 ton, podaje ScienceAlert.
Skupisko nad dnem morskim
Badaniem kierował naukowiec morski Ben Scoulding z australijskiej organizacji naukowej CSIRO. W latach 2023–2025 zespół badał ten obszar za pomocą sonaru i kamer podwodnych. Sonar nie pozwalał odróżnić węgorzy od innego gatunku ryb, który również gromadzi się w pobliżu góry podwodnej — hoplosteta pomarańczowego Hoplostethus atlanticus. Naukowcy połączyli więc pomiary akustyczne z nagraniami wideo, aby określić udział każdego gatunku w uzyskanych sygnałach.
W okresie największych rozmiarów skupisko rozciągało się na około 3 km długości, 2 km szerokości i do 150 m nad dnem morskim. Biomasa węgorzy, według obliczeń zespołu, wzrosła z około 750 ton w marcu do ponad 3 500 ton w maju. Sama góra podwodna Patience zajmuje zaledwie około 2 km kw., ale co roku utrzymuje duże sezonowe skupisko ryb.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Prawdopodobnym celem jest rozmnażanie
Węgorze żyją w pobliżu góry podwodnej przez cały rok, jednak najwięcej jest ich od marca do maja, czyli jesienią na półkuli południowej. Łącząc nowe dane z wcześniejszymi obserwacjami, naukowcy prześledzili obecność skupiska od grudnia do sierpnia. W tym okresie badacze wykrywali samce i samice na późnym etapie gotowości do tarła. U samic znaleziono również jaja na późnym etapie rozwoju oraz puste żołądki.
Naukowcy uważają, że ryby mogą przestawać żerować przed tarłem, przez co trudno je złowić: wśród dużego skupiska zespołowi udało się złapać tylko siedem osobników. Dokładny czas i miejsce tarła nadal nie zostały ustalone, podobnie jak przyczyna, dla której węgorze wybierają właśnie górę podwodną Patience spośród około 120 gór podwodnych w parkach morskich Huon i Tasman Fracture. Jedna z hipotez wskazuje na bliskość góry podwodnej do szelfu kontynentalnego, co może wpływać na przemieszczanie się ryb lub prądy morskie.
