Badanie w Brazylii wykazało utratę niemal 50% biomasy lasu Amazonii — Mongabay
Eksperyment w Lesie Narodowym Caxiuanã w brazylijskim stanie Pará wykazał, że długotrwały niedobór wody doprowadził do utraty niemal 50% biomasy na badanej działce lasu amazońskiego. Jednocześnie mniejsze drzewa zdołały redystrybuować ograniczone zasoby wody w glebie, ich śmiertelność później spadła, a ekosystem osiągnął nowy stan równowagi, informuje Mongabay.
Jak przeprowadzono eksperyment
Projekt Esecaflor trwa od 25 lat i jest najdłuższym oraz największym badaniem sztucznej suszy w lesie tropikalnym. W 2001 roku badacze zainstalowali 6 tysięcy przezroczystych plastikowych paneli pod koronami drzew na działce o powierzchni jednego hektara. Odprowadzały one około 50% wody deszczowej przez rynny i kanały. W pobliżu naukowcy obserwowali nienaruszoną działkę o takiej samej powierzchni dla porównania.
Na obu działkach mierzono wilgotność gleby, temperaturę powietrza, wzrost drzew, przepływ soków oraz rozwój korzeni. W ciągu pierwszych trzech lat nie odnotowano zauważalnych zmian dzięki zapasom wilgoci w lesie. Po około pięciu latach zaczęły zamierać drzewa, przede wszystkim duże okazy o średnicy pnia przekraczającej 50 centymetrów. Po ośmiu latach działka utraciła 40% całkowitej biomasy.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Nie sawanna, lecz zdegradowany las
Po ponad dwóch dekadach stresu wodnego obszar eksperymentalny stał się niższym i mniej gęstym lasem o mniejszej zdolności do magazynowania węgla. Badacze nie uważają, że taki las przekształca się w sawannę. Ich zdaniem jest to nowy, silnie zdegradowany ekosystem, który nie ma naturalnych odpowiedników.
W listopadzie 2024 roku, po 23 latach eksperymentalnej suszy, konstrukcję z paneli zdemontowano, więc opady ponownie docierają na działkę w zwykłej ilości. Naukowcy ustalają teraz, czy duże gatunki drzew, w tym kapok, andiroba i angelim vermelho, będą mogły się odrodzić. Według oceny badaczy taka regeneracja może trwać dziesięciolecia, a nawet stulecia, natomiast bardziej otwarty las o mniejszej biomasie może być bardziej podatny na nowe ekstremalne zjawiska klimatyczne.