Naukowcy zaproponowali niszczenie PFAS w temperaturze 110°C — ScienceAlert
Zespół z Uniwersytetu Utah zaproponował metodę niszczenia substancji per- i polifluoroalkilowych (PFAS) w temperaturze około 110°C. Związki te nazywa się „wiecznymi chemikaliami” ze względu na ich zdolność do długotrwałego utrzymywania się w środowisku. Jak informuje ScienceAlert, nowe podejście ma na celu całkowity rozkład PFAS w warunkach znacznie łagodniejszych niż te, które zwykle są potrzebne do niszczenia ich wiązań chemicznych.
Niszczenie wiązań węgla i fluoru
Metoda opiera się na defluorowaniu — procesie, który niszczy silne wiązania między atomami węgla i fluoru, zapewniające PFAS wyjątkową trwałość. W tym celu badacze zastosowali reaktywne związki chemiczne — nukleofile. Po rozszczepieniu wiązań powstają związki węgla i fluoru, z którymi łatwiej dalej pracować.
Zwykle całkowity rozkład PFAS wymaga bardzo wysokich temperatur i znacznych nakładów energii albo specjalnych, złożonych instalacji. W nowych eksperymentach proces odbywał się na otwartym powietrzu. W przypadku części związków temperaturę podnoszono do 150°C, jednak wciąż jest to znacznie mniej niż typowe warunki termicznego niszczenia takich substancji.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Testy na kilku rodzajach PFAS
W testach metoda okazała się skuteczna w przypadku kilku powszechnych PFAS, w tym kwasu trifluorooctowego (TFA). Inne metody oczyszczania często nie usuwają całkowicie tego trwałego związku. Podejście przetestowano także na tworzywach przemysłowych i niektórych PFAS nowej generacji.
Naukowcy zaznaczają, że technologię trzeba jeszcze zintegrować z rzeczywistym systemem oczyszczania i ocenić jej skuteczność w warunkach praktycznych. Wśród kwestii wymagających dalszych badań są ilość reagentów, koszty energii oraz odzyskiwanie i ponowne wykorzystanie rozpuszczalników. Metoda na razie nie działa przeciwko wszystkim PFAS, a jej przydatność w przypadku rozcieńczonych wód naturalnych wymaga jeszcze sprawdzenia.
PFAS są stosowane w produkcji odzieży wodoodpornej, naczyń z powłoką nieprzywierającą oraz pian gaśniczych. Ze względu na długotrwałe stosowanie substancje te wykrywa się w wodzie pitnej, wodach gruntowych i wodzie deszczowej. Badanie opublikowano w czasopiśmie Communications Chemistry.