W Kenii młodzież przetwarza hiacynt wodny w biogaz — Nation Kenya

Młodzież na plaży Dunga w hrabstwie Kisumu w Kenii produkuje biogaz z hiacyntu wodnego, odpadów rybnych i resztek jedzenia z lokalnych restauracji. Gaz jest wykorzystywany do gotowania oraz suszenia ryb, warzyw i omeny. Poinformował o tym Nation Kenya.

Surowce do produkcji biogazu

Według uczestnika projektu Geoffreya Omondiego inicjatorzy rozdają plastikowe wiadra sprzedawcom ryb i restauracjom w rejonie Dunga, aby zbierać odpady. Wcześniej resztki jedzenia wyrzucano do jeziora, a system ten, jak powiedział, pomaga utrzymać plażę w czystości.

Hiacynt wodny od lat stwarza problemy dla Jeziora Wiktorii, utrudniając rybołówstwo, transport wodny i turystykę. Młodzież wybrała tę roślinę jako dostępny surowiec, ponieważ w miejscowości rybackiej trudno znaleźć krowi nawóz, często wykorzystywany do produkcji biogazu.

Wnętrzności ryb, odpady warzywne i hiacynt są rozdrabniane na gęstą masę i ładowane do około sześciu dużych reaktorów biogazowych. Mieszankę miesza się co najmniej trzy razy dziennie, aby zapobiec rozdzielaniu się części stałych i płynnych. Według Omondiego wytwarzanie gazu rozpoczyna się po około trzech dniach.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Paliwo dla sprzedawców ryb

System rur doprowadza biogaz do palników używanych przez sprzedawców ryb. Za dostęp do paliwa płacą 100 szylingów dziennie. Projekt produkcji biogazu rozpoczęto w 2017 roku, aby zaoferować alternatywę dla węgla drzewnego i znaleźć czystsze źródło energii.

Osobno uczestnicy inicjatywy urządzili suszarnię ryb z palnikiem na biogaz. Po oczyszczeniu, wypatroszeniu i pokrojeniu ryby układa się na natłuszczonych rusztach, a temperaturę reguluje zaworem. Według Omondiego suszenie tilapii, omeny i krewetek jeziornych trwa od trzech do czterech godzin.

Sprzedawczyni ryb Margaret Ong'oe oświadczyła, że korzysta z biogazu od wielu lat i uważa go za czystszy oraz szybszy do gotowania niż drewno opałowe. Inicjatorzy przechowują płynną pozostałość po produkcji gazu w zbiorniku i sprzedają ją rolnikom jako naturalny nawóz: 20 litrów kosztuje 200 szylingów.