Nepal opublikował plan zapobiegania powodziom w sześciu dorzeczach — Kathmandu Post
W Nepalu Centrum Badań Hydrologii i Zasobów Wodnych opublikowało „białą księgę” na lata 2026–2027, która przewiduje rozszerzenie systemów wczesnego ostrzegania przed powodziami w sześciu dużych dorzeczach. Dokument zawiera również plan obniżenia poziomu wody w czterech jeziorach polodowcowych o podwyższonym ryzyku przerwania, informuje Kathmandu Post.
Systemy ostrzegania w sześciu dorzeczach
Sprzęt do ostrzegania przed powodziami ma zostać zainstalowany w dorzeczach rzek Mawa-Ratuwa, Bakraha, Lakhandehi, East Rapti, West Rapti oraz Mohana-Khutiya. Prace będą prowadzone w ramach projektu zarządzania ryzykiem powodziowym w priorytetowych dorzeczach, uruchomionego w 2022 roku. Jego realizacja ma potrwać do 2028 roku, a budżet wynosi 7,54 mln dolarów.
W „białej księdze” wskazano również, że trwa Bagmati Improvement Project. Centrum, utworzone w lipcu przy Ministerstwie Energii, Zasobów Wodnych i Nawadniania, działa pod auspicjami Sekretariatu Komisji ds. Wody i Energii.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Cztery jeziora polodowcowe
Rząd jako odrębny priorytet określił projekt GLOF Sanjibani, przewidziany na lata 2026–2033. Zakłada on obniżenie poziomu wody w jeziorze Thulagi w dystrykcie Manang, jeziorze Lower Arun w dystrykcie Sankhuwasabha, a także w jeziorach Lumding Tsho i Hongu-2 w dystrykcie Solukhumbu. Całkowity budżet projektu szacowany jest na około 49,9 mln dolarów, z czego 20 mln dolarów przewidziano dla centrum.
Według materiału wzrost temperatur w Himalajach przyspiesza topnienie lodowców i zwiększa ryzyko lawin oraz nagłych przerwań jezior polodowcowych. Wcześniej w Nepalu obniżano już poziom wody w jeziorze Tsho Rolpa w dolinie Rolwaling w dystrykcie Dolakha oraz w jeziorze Imja w Solukhumbu.
Sieć obserwacyjna
Według „białej księgi” kraj ma ponad 250 stacji monitoringu do zbierania danych hydrologicznych i meteorologicznych w czasie rzeczywistym. Sieć obejmuje 250 stacji pomiaru poziomu rzek, z których 230 jest zautomatyzowanych, 15 stacji monitoringu jezior polodowcowych, 13 stacji obserwacji lodowców i wody, 50 automatycznych stacji pomiaru opadów, a także po 33 stacje do monitorowania osadów i jakości wody.
