Nepal testuje bariery zapachowe przeciw tygrysom i lampartom — Mongabay
Naukowcy z Uniwersytetu Cornella, WWF Nepal i lokalnych organów leśnych testują w Nepalu syntetyczne związki chemiczne naśladujące znaczniki zapachowe wielkich kotów. Projekt o nazwie BioBoundaries ma na celu stworzenie niewidzialnych barier zapachowych, które mogłyby utrzymywać tygrysy i lamparty z dala od zwierząt gospodarskich, gospodarstw i ludzkich osiedli, informuje Mongabay.
W marcu 2025 roku fotopułapka w korytarzu Khata zarejestrowała tygrysa bengalskiego, który podszedł do dozownika ustawionego przy ścieżce, obwąchał go i zatrzymał się. Podobną reakcję wielokrotnie obserwowano zarówno u tygrysów, jak i lampartów, jednak naukowcy podkreślają, że zawrócenie zwierzęcia w pobliżu stacji nie dowodzi jeszcze, iż metoda ogranicza ataki na zwierzęta gospodarskie.
Wyniki eksperymentu są zróżnicowane
Testy rozpoczęły się w październiku 2024 roku w 13-kilometrowym korytarzu Khata, który łączy Park Narodowy Bardia z indyjskim rezerwatem przyrody Katarniaghat. Zainstalowano tam 30 stacji z żelaznymi palikami, dozownikami zapachu i fotopułapkami. Zespół sprawdzał 10 związków, porównując reakcje zwierząt na stacjach poddanych działaniu substancji i stacjach kontrolnych.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Trzy związki powiązano ze spadkiem liczby rejestracji lampartów na fotopułapkach, a kolejne dwa — ze spadkiem liczby rejestracji tygrysów. Jednocześnie część zapachów wywołała odwrotny efekt: tygrysy wykazywały nimi większe zainteresowanie i częściej odwiedzały stacje. Większość substancji w testach zidentyfikowano w znacznikach zapachowych tygrysów, dlatego zwierzęta te badały je szczególnie uważnie, w tym prezentując flehmen — zachowanie służące analizie sygnałów chemicznych.
Nie jest to zamiennik ochrony zwierząt gospodarskich
W Botswanie jeden ze związków, znany jako 3M3MB, według badaczy znacząco ograniczył ataki lampartów na zwierzęta gospodarskie. Nepalskie próby nie są jednak bezpośrednim powtórzeniem tego eksperymentu: spośród 10 badanych tam substancji wcześniej w Botswanie sprawdzano jedynie 3M3MB.
Jeśli skuteczność zapachów zostanie potwierdzona, dozowniki mogą być instalowane w pobliżu zagród dla zwierząt gospodarskich, osiedli i innych niebezpiecznych miejsc, a także mocowane do wypasanych zwierząt. Badacze zaznaczają, że technologia powinna uzupełniać, a nie zastępować, solidniejsze obory, właściwy wypas i nadzór nad zwierzętami gospodarskimi. Nierozstrzygnięte kwestie obejmują koszt, częstotliwość uzupełniania dozowników, produkcję i dystrybucję substancji, a także ich działanie w różnych warunkach pogodowych i przez dłuższy czas.
