Naukowcy: Otwarte krajobrazy dominowały w Europie przez ponad 20 mln lat — ScienceDaily
Naukowcy pod kierownictwem Uniwersytetu w Aarhus w Danii doszli do wniosku, że przez ponad 20 milionów lat w Europie dominowały nie ciągłe gęste lasy, lecz mozaika rzadkich lasów, łąk, zarośli i otwartych obszarów trawiastych. O wynikach pracy opublikowanej w czasopiśmie Biological Conservation informuje ScienceDaily.
Dowody od miocenu do epoki przedindustrialnej
Naukowcy przeanalizowali dane paleoekologiczne od miocenu, który rozpoczął się około 23 milionów lat temu, do okresu przedindustrialnego. Połączyli dane dotyczące kopalnego pyłku i szczątków roślin, węgla drzewnego z dawnych pożarów, śladów chemicznych w zębach i kościach roślinożernych zwierząt, a także kopalnych owadów i ssaków oraz dawnego środowiskowego DNA z osadów.
Według autorów taki zestaw dowodów umożliwia ocenę nie tylko składu roślinności, lecz także zmian ekosystemów i wpływu zwierząt na nie. Mozaikowe krajobrazy istniały w klimacie umiarkowanym, podobnym do współczesnego w wielu częściach Europy, a także w okresach cieplejszych i chłodniejszych.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Rola dużych roślinożerców
Ważnym czynnikiem utrzymania otwartych przestrzeni były duże zwierzęta roślinożerne — słonie, nosorożce, tury i bizony. Wypas, zgryzanie krzewów oraz naruszanie gleby podczas przemieszczania się tych zwierząt powstrzymywały zarastanie terenów drzewami i krzewami, tworząc warunki dla traw i polnych kwiatów.
Badacze zauważają, że współczesnym europejskim ekosystemom brakuje takiego oddziaływania: wiele dużych dzikich roślinożerców zniknęło, a tradycyjny ekstensywny wypas w wielu regionach podupadł w ciągu ostatniego stulecia. Zdaniem autorów odtwarzanie przyrody nie powinno ograniczać się do tworzenia ciągłych lasów, ponieważ może to zmniejszać różnorodność siedlisk, do których europejskie gatunki przystosowywały się przez miliony lat.
Zamiast tego naukowcy proponują utrzymywanie połączenia otwartych łąk, rzadkich lasów i obszarów ukształtowanych przez naturalny wypas. Łączą również dawne otwarte krajobrazy z historią ewolucyjną gatunków, które obecnie często uznaje się za typowe dla terenów rolniczych, w tym skowronków, kawek, chomika europejskiego i dzikich maków.
