Sąd Najwyższy Pakistanu uniewinnił braci po 20 latach więzienia — Dawn
Sąd Najwyższy Pakistanu uniewinnił braci Liaqata Alego i Umara Draza w sprawie o bluźnierstwo, uchylając wyroki śmierci, które wcześniej utrzymał w mocy Wysoki Sąd w Lahaurze. Mężczyźni spędzili za kratami około 20 lat, podaje Dawn.
Uchylenie wyroków
Sąd w Jhang 27 marca 2006 roku skazał obu braci na śmierć i wymierzył każdemu z nich grzywnę w wysokości 500 tys. rupii pakistańskich. W przypadku nieuiszczenia grzywny wyrok przewidywał pięć lat ciężkiego więzienia. Wysoki Sąd w Lahaurze 17 września 2015 roku oddalił ich apelacje i utrzymał wyroki w mocy.
Apelacje braci rozpatrzył trzyosobowy skład Sądu Najwyższego pod przewodnictwem prezesa Sądu Najwyższego Pakistanu Yahyi Afridiego. Główne uzasadnienie przygotował sędzia Ishtiaq Ibrahim. Sędzia Shakeel Ahmad zgodził się z uniewinnieniem i przedstawił dodatkowe stanowisko.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Ustalenia psychiatryczne
Obrona powoływała się na stan psychiczny braci, twierdząc, że w czasie domniemanego czynu nie mieli oni wymaganego zamiaru. Sąd Najwyższy rozpatrzył trzy oceny psychiatryczne: komisja szpitala w Faisalabadzie w 2007 roku uznała obu za zdrowych psychicznie, podczas gdy komisja ośmiu specjalistów w 2023 roku zdiagnozowała chorobę afektywną dwubiegunową z objawami psychotycznymi.
Komisja dziewięciu specjalistów we wrześniu 2025 roku stwierdziła, że obaj bracia cierpią na chorobę afektywną dwubiegunową w epizodzie maniakalnym. Wskazała na brak krytycznego stosunku do swojego stanu oraz niezdolność do rozumienia własnych działań w czasie domniemanego czynu. Sąd zaznaczył, że jednomyślne ustalenia wyspecjalizowanych komisji z udziałem profesorów psychiatrii mają większą wagę niż wcześniejsza ocena komisji, w której skład wchodził jeden psychiatra.
Zdaniem sądu ustalenia medyczne rodzą wątpliwości co do odpowiedzialności karnej braci, dlatego nie można odmówić im rozstrzygnięcia wątpliwości na ich korzyść. Sąd Najwyższy oczekuje również, że kierownictwo Pendżabskiego Instytutu Zdrowia Psychicznego w Lahaurze zapewni ciągłość ich leczenia. W dodatkowym stanowisku sędzia Ahmad podkreślił, że sama diagnoza psychiatryczna nie wystarcza do zastosowania przepisu o niepoczytalności: należy ustalić, czy osoba mogła rozumieć charakter czynu, jego bezprawność lub sprzeczność z prawem w chwili zdarzenia.
