Żołędzie mogą przewidzieć wzrost liczby kleszczy za dwa lata — ScienceDaily

Naukowcy z Cary Institute of Ecosystem Studies w Millbrook w stanie Nowy Jork ustalili, że szczególnie obfity urodzaj żołędzi może przewidywać wzrost liczby nimf kleszcza czarnonogiego po dwóch latach. Wnioski oparto na ponad 35 latach obserwacji kleszczy, myszy, dębów, drapieżników i pogody na terenach leśnych hrabstwa Dutchess, informuje ScienceDaily.

Badanie opublikowane w Proceedings of the National Academy of Sciences podsumowało dziewięć nieoczekiwanych obserwacji dotyczących ekologii boreliozy. Jej czynnikiem wywołującym jest bakteria Borrelia burgdorferi, którą ludziom zazwyczaj przekazuje zakażony kleszcz czarnonogi. Nimfy, czyli niedojrzałe osobniki kleszczy, odgrywają istotną rolę w przenoszeniu zakażenia na ludzi.

Myszy są ważniejsze niż jelenie

Na terenie badawczym o powierzchni 2 tysięcy akrów naukowcy nie znaleźli statystycznie istotnego związku między liczebnością jeleni wirginijskich a liczbą nimf kleszczy. Jelenie są źródłem krwi dla dorosłych samic kleszczy, jednak nie przekazują im bakterii Borrelia burgdorferi.

Natomiast po latach ze szczególnie wysoką liczebnością myszy w następnym roku odnotowywano około 40% więcej nimf. Myszy białonogie są skutecznymi żywicielami larw kleszczy i dobrze przekazują im bakterie. Kleszcze, które zaraziły się w stadium larwalnym, mogą zachować bakterie po przekształceniu się w nimfy.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Łańcuch od dębów do kleszczy

Dęby okresowo i synchronicznie wydają duże plony żołędzi. Duża ilość tego pokarmu sprzyja wzrostowi populacji leśnych gryzoni w następnym roku, a większa liczebność myszy podtrzymuje większą liczbę młodych kleszczy. Dlatego znaczny urodzaj żołędzi wiąże się ze wzrostem liczby nimf po dwóch latach.

Jednocześnie większa liczba myszy nie oznacza automatycznie wyższego odsetka zakażonych kleszczy. Larwy żerują także na skunksach, wiewiórkach i oposach, które znacznie gorzej przekazują bakterie. Rozkład żerowania larw między różne gatunki zwierząt może zmniejszać odsetek nimf zakażonych czynnikiem wywołującym boreliozę.

Obserwacje wykazały również, że kleszcze w naturze mogą przetrwać silne upały i chłód, ukrywając się w glebie lub pod opadłymi liśćmi. Ogólnie cieplejsze lata na terenie badawczym poprzedzały mniejszą liczbę nimf, choć ciepłe warunki jednocześnie sprzyjają myszom. Naukowcy będą nadal monitorować wpływ zmiany klimatu, gatunków inwazyjnych i zmian krajobrazu na kleszcze oraz ich żywicieli.