Chiny niemal dogoniły Indie w eksporcie leków przeciw malarii — South China Morning Post

Chiny niemal zrównały się z Indiami pod względem wartości eksportu leków przeciwmalarycznych do 12 afrykańskich krajów najbardziej dotkniętych malarią. W ubiegłym roku chiński eksport wyniósł 89,3 mln dolarów amerykańskich, podczas gdy indyjski — 89,6 mln dolarów, podaje South China Morning Post, powołując się na analizę indyjskiej firmy Sol Gravitas. W 2021 roku różnica była znacznie większa: 121 mln dolarów w przypadku Indii wobec 62,6 mln dolarów w przypadku Chin.

Pod względem wartości dostaw Chiny wyprzedziły Indie w Nigerii, Demokratycznej Republice Konga, Ugandzie, Mali, Burkina Faso i Nigrze. Indyjskie firmy zachowały pierwsze miejsce w Etiopii, Mozambiku, Angoli, Tanzanii, Wybrzeżu Kości Słoniowej i na Madagaskarze.

Zmiana struktury dostaw

Jednocześnie Indie nadal wyprzedzały Chiny pod względem masy przesyłek: przypadło na nie 54,5% łącznej wagi leków przeciwmalarycznych wysłanych do tych 12 krajów. W ośmiu krajach z pełnymi danymi celnymi za lata 2022–2025 udział Indii w imporcie od dwóch dostawców spadł z 71,5% do 64,2%.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Zakupy Globalnego Funduszu

Oddzielnie badanie przeanalizowało zakupy Globalnego Funduszu dla tych samych 12 krajów i Kenii w latach 2021–2025. Z dostaw o łącznej wartości 442,7 mln dolarów 45,6% pod względem wartości wyprodukowano w Chinach. Wszystkie te leki wyprodukowała firma Guilin Pharmaceutical, której spółką matką jest Fosun Pharma.

Chińskie zakłady wyprodukowały większość kombinowanych blistrów SPAQ do sezonowego zapobiegania malarii, większość artesunatu do wstrzykiwań do leczenia ciężkiej malarii oraz całość dihydroartemizyniny-piperachiny. Indyjskie przedsiębiorstwa wyprodukowały co najmniej połowę zakupionego artemeteru-lumefantryny — największej kategorii leków w badaniu, stosowanej w leczeniu ostrej malarii.

Eksperci ankietowani przez gazetę wskazali, że konkurencja między chińskimi i indyjskimi producentami może obniżyć ceny leków o gwarantowanej jakości i poszerzyć wybór dostawców. Jednocześnie zależność od niewielkiej liczby wstępnie zakwalifikowanych producentów pozostaje ryzykiem, a zależność Indii od chińskich aktywnych składników farmaceutycznych dla artemizyniny może ograniczać korzyści z zakupu gotowych leków w dwóch krajach dla stabilności dostaw.