Badacze odkryli odmienną ewolucję genetyczną nawrotowych glejaków — News-Medical
Międzynarodowa grupa badaczy przeanalizowała zmiany genetyczne w glejakach z mutacją IDH po nawrocie i ustaliła, że dwa typy tych guzów rozwijają się według różnych scenariuszy. W pracy opublikowanej w czasopiśmie Nature naukowcy porównali próbki guzów przed nawrotem i po nim u 183 pacjentów.
Dane z ponad 500 operacji
Badanie przeprowadzono na podstawie danych międzynarodowego konsorcjum Glioma Longitudinal Analysis (GLASS). Naukowcy z The Jackson Laboratory, Uniwersytetu Yale i innych instytucji przeanalizowali materiały zebrane podczas ponad 500 operacji w Ameryce Północnej, Europie, Azji, Australii i Ameryce Południowej.
Glejaki z mutacją IDH są definiowane przez mutacje w genie dehydrogenazy izocytrynianowej. Dotykają głównie osoby w wieku od 30 do 40 lat, niemal zawsze nawracają i z czasem mogą przestać reagować na terapię. Jak informuje News-Medical, badaczom udało się bezpośrednio prześledzić, jak nowotwory zmieniały się po leczeniu i ponownym pojawieniu się.
Różne scenariusze dla dwóch typów guzów
Skąpodrzewiaki podczas nawrotu częściej nabywały nowych mutacji w genach sprzyjających wzrostowi guza. Jednocześnie gwiaździaki były bardziej podatne na wielkoskalowe zmiany chromosomowe: w trakcie postępu choroby traciły lub zyskiwały duże fragmenty DNA.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
W próbkach nawrotowych guzów wykryto również charakterystyczne ślady genetyczne związane ze stosowaniem leku chemioterapeutycznego temozolomidu. Autorzy zaznaczyli, że standardowe leczenie może wpływać na zmiany genetyczne nabywane przez guzy podczas nawrotu.
Niektóre z wykrytych zmian wiązały się z gorszymi wynikami. W przypadku gwiaździaków wielkoskalowe zaburzenia chromosomowe, w tym podwojenie pełnych zestawów chromosomów, a także przypadki fragmentacji i ponownego składania chromosomów, wiązały się z krótszym przeżyciem po nawrocie. W skąpodrzewiakach z gorszymi wynikami powiązano określone nowe zmiany dotyczące niekontrolowanego wzrostu komórek.
Badanie koncentrowało się na zmianach po radioterapii i chemioterapii. Autorzy uważają, że zebrane dane mogą pomóc w dokładniejszym doborze metod leczenia różnych typów glejaków, z uwzględnieniem ich ewolucji genetycznej.
