Astronomowie odkryli identyczne węzły wokół gwiazdy-zombie w Pa 30 — Space.com
Astronomowie szczegółowo zbadali pozostałość po supernowej Pa 30 w Drodze Mlecznej i odkryli niemal identyczne węzły wzdłuż włókien gazu, przypominające perły na sznurku. W centrum obiektu znajduje się rzadka gwiazda-zombie — pozostałość białego karła, który przetrwał wybuch. O wynikach obserwacji informuje Space.com.
Węzły wielkości obszaru planetarnego
Pa 30 znajduje się około 7 500 lat świetlnych od Ziemi. Obserwacje teleskopem Gemini North pozwoliły przyjrzeć się łańcuchom gazu i odłamków rozchodzącym się od miejsca wybuchu. Każdy z odkrytych węzłów jest tak duży, że obszar Układu Słonecznego do orbity Neptuna mógłby zmieścić się w nim około dziesięć razy.
Według uczestniczki badania Ilaria Caiazzo, adiunktki w Instytucie Nauki i Technologii Austrii, węzły mają zaskakująco jednolite rozmiary. Naukowcy planują modelować ich powstawanie.
Wybuch zarejestrowany w 1181 roku
Pa 30 zostało po raz pierwszy zidentyfikowane przez naukowca-amatora w 2013 roku. Później obiekt powiązano z wybuchem, który niezależnie odnotowano w japońskich, chińskich i arabskich zapiskach historycznych z 1181 roku. Jest to jedna z pięciu supernowych obserwowanych przez ludzi przed wynalezieniem teleskopu.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Takie zdarzenia należą do rzadkiej klasy supernowych typu Iax. Zwykle wybuch supernowej typu Ia niszczy białego karła, który zgromadził materię gwiazdy towarzyszącej. Jednak w niektórych przypadkach część gwiazdy pozostaje, tworząc tak zwaną gwiazdę-zombie.
Niemal nieruchoma pozostałość gwiazdy
Badacze ustalili również, że gwiazda-zombie znajduje się niemal dokładnie w centrum Pa 30. Zmierzyli górną granicę jej prędkości poprzecznej i stwierdzili, że jest ona bardzo mała. Wskazuje to na względną symetrię wybuchu: w takim scenariuszu wyrzucona materia rozchodzi się symetrycznie, a ocalała gwiazda nie otrzymuje znaczącego impulsu.
Naukowcy planują wykorzystać charakterystyczne właściwości Pa 30 do poszukiwania pozostałości innych supernowych typu Iax w Drodze Mlecznej i najbliższych galaktykach. Wyniki badania opublikowano w The Astrophysical Journal.
