Konstruktorzy J-20 zaproponowali radar w skrzydle samolotu — South China Morning Post
Chińscy inżynierowie związani z rozwojem myśliwca stealth J-20 zaproponowali integrację dużych anten radarowych w skrzydłach samolotów. Koncepcja zakłada wykorzystanie manewrów oraz skoordynowanej pracy kilku dronów w celu rozszerzenia obszaru obserwacji radiolokacyjnej, informuje South China Morning Post.
Antena wewnątrz skrzydła
Opis projektu opublikowano 10 października w recenzowanym chińskim czasopiśmie Measurement & Control Technology. Autorami badania są Zhen Yunsong i jego współpracownicy z AVIC Chengdu Aircraft Design and Research Institute — instytucji, która opracowała J-20. Chińskie ministerstwo obrony również określało ten instytut jako konstruktora dwumiejscowej modyfikacji J-20S, przeznaczonej do współdziałania z bezzałogowymi aparatami.
Zwykle główny radar myśliwca umieszcza się w części nosowej za radioprzezroczystą osłoną. Samoloty wczesnego ostrzegania i dozoru radiolokacyjnego z kolei wykorzystują duże anteny w widocznych konstrukcjach nad kadłubem. Autorzy pracy proponują umieszczenie szyku antenowego, komponentów sterowania i powiązanych systemów wewnątrz skrzydła. Powierzchnia promieniująca ma być skierowana w dół, a powłoka ochronna ma odtwarzać zewnętrzny kontur samolotu.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Manewry i grupy dronów
Aby kierować wiązkę radarową w różne sektory, inżynierowie proponują zmianę położenia samolotu w locie. W szczególności w trybie lotu bocznego dron może wykonać przechylenie o ponad 45 stopni, przechylając antenę z dolnego położenia na bok. Zdaniem badaczy umożliwi to dynamiczne sterowanie wiązką radarową i rozszerzenie obszaru wczesnego ostrzegania.
Koncepcja jest przeznaczona do operacji rozproszonych, w których nie jeden duży samolot, lecz kilka mniejszych i tańszych dronów wspólnie wykonuje zadania obserwacyjne. W badaniu wymieniono cztery tryby działania, w tym wykrywanie dookólne i wielokierunkowe oraz skoordynowane działania kilku statków powietrznych. Takie działania mogą zapewniać szerokie pokrycie, koncentrować się na poszczególnych celach lub wspólnie przeciwdziałać zakłóceniom elektronicznym.
Autorzy uważają, że skoordynowane wykrywanie przez kilka samolotów jest kluczową technologią dla podejścia „małe platformy, duże możliwości”. Jednocześnie praca nie potwierdza, że proponowany system jest już opracowywany dla J-20, J-36, J-50 lub innego konkretnego samolotu.