W Maroku odtworzono twarz Homo sapiens sprzed około 315 tys. lat — ScienceAlert
Na podstawie skamieniałych szczątków z Dżabal Ighud w Maroku stworzono cyfrową rekonstrukcję twarzy wczesnych przedstawicieli Homo sapiens, którzy żyli około 315 tysięcy lat temu. Jak podaje ScienceAlert, rekonstrukcja przedstawia twarz o wyrazistych rysach i wysuniętej szczęce, która mimo archaicznych cech nie wyglądałaby całkowicie obco wśród współczesnych ludzi.
Szczątki z Dżabal Ighud
Czaszkę w Dżabal Ighud po raz pierwszy znaleziono na początku lat 60. XX wieku podczas wydobycia surowców mineralnych. Początkowo naukowcy uważali, że należała ona do afrykańskiego neandertalczyka, który żył około 40 tysięcy lat temu. Późniejsze wykopaliska ujawniły inne ludzkie szczątki oraz kamienne narzędzia.
W 2017 roku dwa badania określiły znaleziska jako szczątki wczesnych przedstawicieli Homo sapiens. Wiek warstwy zawierającej skamieniałości oszacowano na około 315 tysięcy lat, z marginesem błędu około 34 tysięcy lat. Przesunęło to znaną historię gatunku o około 100 tysięcy lat w przeszłość, a szczątki z Dżabal Ighud nazwano najstarszymi znanymi skamieniałościami Homo sapiens.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Kompozytowa czaszka i ograniczenia rekonstrukcji
Do modelowania nie było kompletnej czaszki jednego człowieka. Naukowcy z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej Maxa Plancka połączyli kilka okazów kopalnych w cyfrowy model czaszki. Większa część mózgoczaszki i górnej części twarzy pochodzi z czaszki Irhoud 1, natomiast żuchwę i materiał zębowy pobrano z innych szczątków z tej samej warstwy archeologicznej.
Zespół projektanta 3D Cícero Moraesa stworzył trójwymiarowy model na podstawie zdjęć i nagrań wideo kompozytowej czaszki, opublikowanych wraz z badaniami z 2017 roku. Następnie do oszacowania tkanek miękkich wykorzystano tomografię komputerową anonimowej współczesnej osoby dorosłej: jej cyfrową czaszkę zmieniono do formy starożytnego modelu, a tkanki przekształciły się wraz z nią. Rekonstrukcję dopracowano na podstawie pomiarów grubości tkanek u współczesnych ludzi.
Objętość jamy czaszki modelu wyniosła 1364 mililitry, co jest wartością zbliżoną do wcześniejszego oszacowania 1375 mililitrów opartego na tomografii komputerowej skamieniałości. Uzyskany obraz nie jest dokładnym portretem konkretnej osoby, ponieważ części czaszki należały do różnych osób. Koloru skóry, włosów oraz zarostu nie można bezpośrednio określić na podstawie skamieniałości, dlatego wersja kolorowa zawiera więcej interpretacji artystycznej. Szare obrazy pokazują przede wszystkim oszacowany kształt twarzy. Badanie opublikowano w czasopiśmie Heritage.
