W ZEA znaleziono skały do symulacji gleb Księżyca i Marsa — The National
W górach Al-Hadżar w Zjednoczonych Emiratach Arabskich badacze zidentyfikowali obszary geologiczne, których skały i gleby można wykorzystać do produkcji materiałów symulujących powierzchnię Księżyca i Marsa. Takie materiały są potrzebne do testowania łazików księżycowych, sprzętu wiertniczego i innych technologii przeznaczonych do misji kosmicznych.
Jak informuje The National, teledetekcja pomogła wskazać perspektywiczne obszary wydobycia w emiratach Ras al-Chajma, Fudżajra, Adżman i Dubaj. Profesor geomorfologii środowiskowej Uniwersytetu Sorbona w Abu Zabi Kosmas Pawlopulos nazwał wyniki „niezwykle obiecującymi”, zaznaczając, że obszary te mają podwyższoną zawartość potrzebnych minerałów i znajdują się w pobliżu istniejącej infrastruktury transportowej i przetwórczej.
Skały z magnezem i żelazem
Naukowcy skupili się na północnej części gór Al-Hadżar, gdzie znajduje się ofiolit Semail — duże i dobrze zachowane odsłonięcie oceanicznej skorupy ziemskiej oraz górnego płaszcza Ziemi. Ta formacja geologiczna zawiera znaczne zasoby skał mafitycznych bogatych w magnez i żelazo.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Według Pawlopulosa skały te zawierają pierwotne minerały będące składnikami bazaltów mórz księżycowych — ciemnych skał pokrywających baseny uderzeniowe satelity Ziemi — a także skał na powierzchni Marsa. Jednak ziemskie surowce wymagają dodatkowego przetworzenia, aby uzyskać materiały o właściwościach zbliżonych do pozaziemskiej gleby.
Potrzeba programów kosmicznych
Rzeczywiste próbki powierzchni Księżyca i Marsa są skrajnie ograniczone: z Księżyca dostarczono mniej niż 400 kilogramów materiału, natomiast próbek z Marsa nie przywieziono jeszcze na Ziemię. Dlatego nie można ich wykorzystywać do badań niszczących. Materiały symulujące mogą również pomóc w badaniu metod pozyskiwania tlenu lub wytwarzania materiałów budowlanych ze skał księżycowych albo marsjańskich.
Pawlopulos uważa, że lokalna produkcja zmniejszy zależność programów kosmicznych ZEA od zagranicznych dostawców oraz zapewni uniwersytetom dostępne materiały dla poligonów testowych. W badaniu opublikowanym w czasopiśmie Planetary and Space Science uczestniczyli również naukowcy z Uniwersytetu w Szardży, Uniwersytetu Sułtana Kabusa w Omanie oraz Uniwersytetu Lotaryńskiego we Francji. Kolejne prace obejmują bardziej szczegółowe badanie surowców, opracowanie receptur mieszanek i ocenę uzyskanych symulantów.
