Na Łotwie zbadano grób sześciu możliwych ofiar ataku wikingów — Live Science
Na Łotwie archeolodzy zbadali pochówek sześciu osób, które mogły zginąć podczas brutalnego wydarzenia około 1200 lat temu. Datowanie radiowęglowe umiejscawia grób w drugiej połowie IX wieku, we wczesnym okresie epoki wikingów. Jak informuje Live Science, jedną z wersji śmierci tych osób jest atak wikingów, jednak badacze nie uznają jej za udowodnioną.
Więzi rodzinne i obrażenia
W grobie na cmentarzysku Cunkani-Drengeri w pobliżu Zatoki Ryskiej pochowano czterech mężczyzn, chłopca i dziewczynkę. Analiza genetyczna wykazała, że chłopiec był synem jednego z mężczyzn, a inny mężczyzna był ich krewnym trzeciego stopnia — prawdopodobnie kuzynem lub stryjem bądź wujem w drugim stopniu. Nie udało się uzyskać starożytnego DNA dziewczynki.
Na kościach trzech mężczyzn odkryto ślady śmiertelnych obrażeń zadanych ostrym przedmiotem. Jeden z nich miał rany obronne na przedramieniu i dłoni, innemu cios zmiażdżył szczękę, a trzeci niemal został pozbawiony głowy. Nie udało się ustalić przyczyny śmierci kolejnego mężczyzny i dwojga dzieci: mogli oni mieć obrażenia tkanek miękkich, które nie zachowały się na szczątkach.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Pochówek zgodny z lokalnym zwyczajem
Naukowcy podkreślają, że nie jest to masowy grób, do którego ciała pospiesznie wrzucono bez zachowania porządku, lecz pochówek zbiorowy. Każdą zmarłą osobę ułożono zgodnie z lokalnym obrzędem i wyposażono w tradycyjne przedmioty pogrzebowe. Dziewczynkę pochowano głową na północny zachód, natomiast wszystkie osoby płci męskiej ułożono obok niej w rzędzie, głowami na południowy wschód.
Dane genetyczne wskazują, że pochowani mieli rdzenne bałtyckie pochodzenie. Badacze zaliczyli ich do Zemgalów — społeczności z epoki żelaza, która żyła na żyznych równinach tego regionu. Dwaj mężczyźni nie byli spokrewnieni z pozostałymi członkami tej grupy rodzinnej, co zdaniem autorów pracy może wskazywać na ich przynależność do tej samej wspólnoty lub dużego gospodarstwa domowego.
Współautorka badania, archeolożka Uniwersytetu Łotewskiego Elina Petersone-Gordina, zaznaczyła, że nie można z całą pewnością ustalić napastników. Jednocześnie czas pochówku i charakter obrażeń pozwalają rozważać atak wikingów jako jedną z możliwych wersji, obok przemocy wewnątrz wspólnoty lub starcia z sąsiadami.
