Porzucone pola podczas Czarnej Śmierci powiązano ze spadkiem różnorodności — Live Science
W Europie upadek rolnictwa po Czarnej Śmierci wiązał się ze zmniejszeniem bioróżnorodności w krajobrazach, gdzie ograniczono uprawę ziemi. Analiza danych pyłkowych wykazała, że różnorodność roślin na takich obszarach spadła o około 40%, podaje Live Science.
Pyłek pokazał zmiany w użytkowaniu ziemi
Badacze porównali ponad 100 europejskich zapisów pyłkowych obejmujących około 4 600 próbek. Dane pochodziły z obszarów od nizin Francji i wyżyn południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii po Alpy Szwajcarskie. Pracę opublikowano 4 marca w czasopiśmie Ecology Letters.
Naukowcy wykorzystali obecność pyłku zbóż, w tym pszenicy, jęczmienia i żyta, jako wskaźnik historycznego użytkowania ziemi. Podzielili obszary na trzy grupy: takie, gdzie produkcja rolna rosła, takie, gdzie spadała, oraz takie, gdzie nie było oznak uprawy zbóż.
Według pierwszego autora pracy, paleoekologa z Uniwersytetu Yorku Jonathana Gordona, ogólny spadek bioróżnorodności był powodowany przede wszystkim przez krajobrazy ze spadkiem produkcji rolnej. Około 150 lat później, gdy liczba ludności zaczęła się odbudowywać, a ingerencja człowieka w krajobraz ponownie się nasiliła, różnorodność wzrosła do poziomu nieco wyższego niż wcześniej.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Rola mozaikowych krajobrazów
W XIV wieku Czarna Śmierć — epidemia dżumy dymieniczej wywołanej przez bakterię Yersinia pestis — pochłonęła życie ponad jednej trzeciej ludności Europy. Z powodu masowej śmiertelności i wstrząsów społecznych znaczne obszary gruntów rolnych pozostały nieuprawiane, a liczba ludności zaczęła się odbudowywać dopiero w XVI wieku.
Gordon i eksperci, z którymi rozmawiało wydanie, wiążą większą różnorodność z mozaikowym charakterem historycznych krajobrazów rolniczych. Obok pól zachowały się w nich stare fragmenty lasów, wrzosowiska, stawy i lasy wtórne, co tworzyło więcej siedlisk dla różnych gatunków roślin.
Współczesne rolnictwo często opiera się na monokulturach, gdy na dużych obszarach uprawia się jeden gatunek roślin. Badacze zauważają, że badanie dawnych praktyk użytkowania ziemi może pomóc zrozumieć, jak łączyć jej wykorzystanie z zachowaniem różnorodności i funkcji ekosystemów.
