W lasach tropikalnych odkryto nowy gatunek motyli, którego nie zauważano od ponad 200 lat

Naukowcy opisali nowy gatunek motyla o nazwie Colobura cryptica, którego przez ponad 200 lat nie odróżniano od dwóch pokrewnych gatunków. Z wyglądu owady te są niemal identyczne, a ich zasięgi występowania pokrywają się na terytorium Ameryki Środkowej i Południowej.

Badania rozpoczęły się od zdjęć gąsienicy, którą naukowiec Andrés Orellana znalazł w Wenezueli. Miała ona czarne ciało i żółte kolce, typowe dla motyli z rodzaju Colobura. Jednocześnie na jej ciele nie było kremowych plam, charakterystycznych dla gąsienic dwóch już znanych gatunków.

Ta różnica wzbudziła zainteresowanie badaczy i skłoniła ich do sprawdzenia, czy gąsienica może należeć do odrębnego, wcześniej nieopisanego gatunku.

Analiza DNA potwierdziła istnienie trzech gatunków

Naukowcy porównali dane genetyczne motyli i zbadali okazy muzealne pochodzące z różnych regionów Ameryki. Analiza DNA mitochondrialnego i jądrowego ujawniła trzy odrębne linie genetyczne, które odpowiadały różnicom w wyglądzie owadów.

Nowy gatunek otrzymał nazwę Colobura cryptica. Wcześniej naukowcy znali dwa gatunki z tego rodzaju: Colobura dirce i Colobura annulata. Pierwszy z nich opisano już w XVIII wieku, a drugi oficjalnie uznano za odrębny gatunek w 2001 roku.

Rozróżnienie dorosłych motyli nie jest łatwe. Mają one charakterystyczne prążkowane skrzydła, przypominające ubarwienie zebry, a różnice między nimi sprowadzają się do subtelnych szczegółów wzoru. Naukowcy odkryli również, że skrzydła trzech gatunków w różny sposób odbijają światło ultrafioletowe, choć ludzkie oko prawie nie dostrzega tej różnicy.

Gąsienica nowego gatunku nie ma kremowych plam na odwłoku. Gąsienica Colobura dirce ma plamki w kształcie kropel, a Colobura annulata – pierścieniowe znaki.

Dlaczego motyle te nie krzyżują się między sobą

Pomimo niemal identycznego wyglądu wszystkie trzy gatunki zamieszkują terytoria, które częściowo się pokrywają. Naukowcy nie potrafią na razie dokładnie wyjaśnić, w jaki sposób owady rozpoznają partnerów swojego gatunku i unikają krzyżowania się. Analiza DNA jądrowego nie wykazała oznak hybrydyzacji między nimi.

Jedna z hipotez zakłada, że motyle zajmują różne poziomy lasu tropikalnego. Colobura dirce częściej występuje w dolnej części lasu, podczas gdy dwa pozostałe gatunki mogą żyć głównie w koronach drzew. Jednak dotychczasowe obserwacje nie pozwalają jeszcze ostatecznie potwierdzić tej wersji.

Naukowiec Anisha Sapkota, która kierowała badaniami, przypuszcza, że różnice w ultrafioletowym ubarwieniu skrzydeł mogą pomagać motylom w wyborze partnerów. Ta możliwość jest nadal badana.

Źródło: SciTechDaily

Paski na skrzydłach motyli mogą dezorientować drapieżniki — TimesLIVE.