W GUR poinformowano, jakimi samolotami walczy Rosja i w jaki sposób rekompensuje straty
Rosyjskie lotnictwo bojowe zachowuje znaczne możliwości w zakresie wykonywania zadań bojowych, jednak nie wszystkie samoloty mogą być od razu wykorzystywane do lotów bojowych. Część floty znajduje się w remoncie, przechodzi modernizację lub ma ograniczony zasób eksploatacyjny.
Według danych Głównego Zarządu Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy Rosja może uzupełniać flotę nowoczesnego lotnictwa taktycznego. Jednocześnie każda bezpowrotna utrata starych bombowców prowadzi do długotrwałego ograniczenia jej potencjału bojowego.
Według szacunków Głównego Zarządu Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy na koniec 2025 roku Federacja Rosyjska dysponowała około 125 samolotami typu Cy-34 i Cy-34M, 140–145 egzemplarzy Cy-30M2, Su-30SM i Su-30CM2, 135–140 samolotów Su-35S oraz około 20 egzemplarzy Su-57.
„Należy podkreślić, że podane liczby odzwierciedlają jedynie szacunki dotyczące floty, a nie gwarantowaną liczbę samolotów, które Rosja może jednocześnie zaangażować do wykonywania zadań bojowych. Dokładna aktualna liczba samolotów zależy od dostaw i strat w ciągu 2026 roku; dane te nie są obecnie ujawniane. Jeśli chodzi o straty rosyjskiego lotnictwa wojskowego w 2026 roku, możemy mówić o konkretnych przypadkach zniszczenia lub krytycznego uszkodzenia samolotów” – zaznaczono w raporcie wywiadowczym.
Do ustalonych przypadków, jak poinformowano w Głównym Wywiadzie Wojskowym, należą:
katastrofa samolotu Tu-22M3 w obwodzie irkuckim 15 czerwca;
zgłoszone przez ukraińskie siły zbrojne zestrzelenie samolotu Su-35 na froncie wschodnim 8 lipca, co potwierdzają opublikowane materiały przedstawiające szczątki samolotu;
- zniszczenie dwóch samolotów Tu-95MS w Engelsie 17 lipca i 28 sierpnia. W przypadku pierwszego samolotu odnotowano poważne uszkodzenia części ogonowej. Charakter uszkodzeń drugiego samolotu pozwala uznać go za prawdopodobną bezpowrotną stratę;
katastrofa samolotu Su-57 w obwodzie moskiewskim 23 lipca oraz zderzenie dwóch samolotów Su-35S nad obwodem kurskim 7 września. Nadal brakuje pełnych oficjalnych informacji dotyczących tych zdarzeń.
Ponadto doniesiono o zniszczeniu kilku samolotów Su-57 i jednego Su-34 w Szagoli 25 kwietnia, a także samolotu Su-24 na Krymie 7 września. Aktualny stan tych maszyn nie został ustalony, dlatego zaliczanie ich do zniszczonych jest przedwczesne.
Produkcja samolotów w RF
W raporcie wywiadowczym zauważono, że Rosja utrzymuje seryjną produkcję nowoczesnych samolotów taktycznych, co pozwala częściowo zrekompensować straty i odnowić flotę.
W latach 2022–2024 utrzymywała się tendencja do zwiększania dostaw samolotów Su-34. Tak więc w 2022 r. – 8 samolotów, w 2023 r. – 11, a w 2024 r. – 12–14 maszyn. Jednak dynamika ta wskazuje na wzrost wolumenu w wymienionym okresie, ale nie potwierdza utrzymania takiego samego tempa obecnie.
Prawdopodobnie obecnie Rosja jest w stanie dostarczać około 10–15 samolotów rocznie.
„W przypadku Su-35S historyczna średnia dostaw w latach 2021–2025 wynosiła około 11–12 maszyn rocznie. Obecnie wskaźnik ten można traktować jako przybliżoną wartość orientacyjną, a nie jako ustalony poziom produkcji w 2026 roku. Trwa produkcja samolotów Su-30SM2 i Su-57. Nie da się obecnie określić wiarygodnego tempa produkcji. W przypadku Su-30 należy również rozróżnić produkcję nowych samolotów od modernizacji istniejących Su-30SM. Nie prowadzi się seryjnej produkcji nowych Su-24, Tu-95 i Tu-22MZ. Flota tych samolotów jest utrzymywana poprzez naprawy i modernizację” – czytamy w odpowiedzi wywiadu.
Tak więc, jak podkreślono w GUR, Kreml ma możliwość uzupełniania nowoczesnego lotnictwa taktycznego, podczas gdy w przypadku starych bombowców każda bezpowrotna strata powoduje długotrwałe zmniejszenie potencjału.
Główne moce produkcyjne skupiają się w kilku zakładach
Tak więc samoloty Su-34 są produkowane w Nowosibirskim Zakładzie Lotniczym im. W. Czkalowa, a Su-30CM/CM2 – w Irkuckim Zakładzie Lotniczym.
Produkcję Su-35S i Su-57 zapewnia Zakład Lotniczy im. J. Gagarina w Komsomolsku nad Amurem (KnAAZ). Zakład ten jest głównym ośrodkiem montażowym dla obu typów myśliwców.
Jeśli chodzi o samoloty Su-24, to ich seryjna produkcja nie została potwierdzona; obecnie są one jedynie remontowane.
Lotniska bazowe lotnictwa Federacji Rosyjskiej
W raporcie wywiadowczym wyjaśniono, że Rosja korzysta z rozgałęzionej sieci lotnisk do stałego stacjonowania, szkolenia, testów i tymczasowego rozmieszczenia lotnictwa. Jednak przenoszenie samolotów zmienia ich faktyczny skład na danym lotnisku.
Tak więc w przypadku samolotów Su-34 głównymi znanymi lotniskami są: Baltimore w obwodzie woroneżskim, Morozowsk w obwodzie rostowskim, Szagol w obwodzie czelabińskim oraz Churba w kręgu chabarowskim. Z samolotami Su-30SM/SM2 związane są lotniska Domna w obwodzie Zabaikalskim, Millerowo w obwodzie rostowskim oraz Czerniachowsk w obwodzie kaliningradzkim.
W przypadku samolotu Su-35S znanymi miejscami stacjonowania są lotniska Dzemgi w obwodzie chabarowskim, Centralna Uglowa w obwodzie primorskim, Besowiec w Karelii oraz Chotilowo w obwodzie twerskim.
W przypadku samolotów Su-57 ważnymi ośrodkami pozostają Achhtubinsk, gdzie prowadzone są testy, oraz lotnisko fabryczne Dzemgi. Obecność tych samolotów w Szagoli pojawia się w doniesieniach z kwietnia 2026 roku, ale nie potwierdza to ich stałego stacjonowania w tym miejscu.
Z samolotami Su-24 związane są lotniska Gwardijskie i Saki na okupowanym Krymie, a także Monczegorsk w obwodzie murmańskim, w szczególności w przypadku wersji rozpoznawczych.
Nomenklatura uzbrojenia lotnictwa RF
Jeśli chodzi o asortyment uzbrojenia stosowanego przez samoloty Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, to – jak poinformowano w ukraińskim wywiadzie – zależy on od wersji samolotu, zainstalowanego wyposażenia oraz stopnia modernizacji. Dlatego możliwości poszczególnych maszyn tego samego typu mogą się różnić.
Samoloty Su-34 mogą stosować bomby FAB-500, FAB-1500 i FAB-3000 z modułami naprowadzania i korekcji UMPK, bomby kierowane KAB-500/1500 oraz pociski X-29, X-31P i X-59. Do samoobrony stosuje się pociski R-73; uzbrojenie pokładowe – 30-mm działko GSh-30-Su-30SM/SM2 – wykorzystuje pociski klasy „powietrze-powietrze” R-73, R-27 i R-77-1. W przypadku odpowiednio zmodernizowanych samolotów Su-30SM2 opisano możliwość zastosowania pocisków R-37M. Uzbrojenie uderzeniowe obejmuje pociski z rodzin X-29, X-31 i X-59 oraz bomby kierowane i niekierowane. Samoloty są wyposażone w działko GSh-30-1.
Samoloty Su-35S mogą stosować pociski R-73, R-77-1 i R-37M, pociski uderzeniowe z rodzin X-29, X-31 i X-59 oraz bomby kierowane i niekierowane. Wbudowane uzbrojenie GSh-30-1.
W przypadku Su-57 do zadeklarowanego i publicznie opisanego uzbrojenia należą pociski P-74M2, P-77M, X-38M, X-69, X-58UŠK, bomby kierowane oraz działo kalibru 30 mm. Gotowość wszystkich tych kombinacji dla każdego seryjnego egzemplarza pozostaje niepotwierdzona.
Samoloty Su-24M/M2 mogą wykorzystywać bomby X-25, X-29, X-58, a na odpowiednio wyposażonych maszynach – również X-59. Stosuje się również bomby kierowane i niekierowane, pociski niekierowane oraz 23-milimetrowe działo GSh-6-23. Samoloty rozpoznawcze Su-24MR mają inne przeznaczenie i są rozpatrywane oddzielnie.
Informację tę podało Główne Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy w odpowiedzi na zapytanie agencji UNIAN.
Główny Sztab Wywiadu ujawnił zagraniczne komponenty rosyjskich modułów nawigacyjnych „Kometa”.
Wcześniej ukraiński wywiad wojskowy opublikował informacje o 20 statkach morskich, które przewożą rosyjską ropę, produkty ropopochodne, skroplony gaz ziemny (LNG) oraz zajmują się bunkrowaniem floty objętej sankcjami. Wszystkie one objęte są sankcjami Wielkiej Brytanii lub Ukrainy, a jeden ze statków podlega również ograniczeniom nałożonym przez Stany Zjednoczone.
Liczba statków pływających pod rosyjską banderą wzrosła o ponad jedną trzecią od stycznia 2025 r. do czerwca 2026 r. Dzieje się to w kontekście nasilającej się presji międzynarodowej i walki z tak zwaną „flotą cieniową” – wynika z badania Centrum Badań nad Energią i Czystym Powietrzem.
