Odwetowe ataki: jak ukraińskie ataki dronów stały się częścią życia Rosjan
W tym roku Ukraina przeprowadziła dwa razy więcej dalekosiężnych ataków na terytorium Rosji niż Rosja na Ukrainę. Głównymi celami były obiekty wojskowe, a także wszystko, co finansowo napędza machinę wojenną Kremla — przemysł rafineryjny, centra logistyczne, infrastruktura cyfrowa.
W ciągu lata rosyjskie Ministerstwo Obrony ogłosiło przechwycenie nad terytorium Federacji Rosyjskiej i tymczasowo okupowanego Krymu ponad 43 000 ukraińskich dronów. Dla porównania — w analogicznym okresie 2025 roku odnotowano zaledwie 7700 dronów. Ukraińskie dowództwo nie podaje dokładnej liczby trafień. Widać jednak, że w odpowiedzi na rosyjskie ataki w październiku ukraińskie Siły Obronne rozpoczęły nową falę ataków dronowych.
W każdym razie Kremlowi coraz trudniej jest podtrzymywać wśród Rosjan iluzję bezpieczeństwa – wojna wkracza w ich codzienne życie. I to nie tylko w regionach przyfrontowych. W Moskwie i Sankt Petersburgu ataki dronów również stały się codziennością. I choć na razie ataki te nie wywołały żadnej presji społecznej na Kreml ani nastrojów antywojennych, sytuacja zmienia się z każdym dniem działań wojennych.
UA.News opowiada o tym, jak wojna dotarła do rosyjskich metropolii w postaci systemów obrony przeciwlotniczej na dachach budynków, odwołanych lotów, kolejek na stacjach benzynowych i rosnących cen.

Rosyjskie lotniska były zamykane ponad 3,5 tys. razy
Jednym z najbardziej odczuwalnych skutków ukraińskich ataków dalekiego zasięgu było zablokowanie rosyjskiego ruchu lotniczego. Z powodu zagrożenia ze strony dronów regularnie zamykane są lotniska położone setki, a nawet tysiące kilometrów od granicy z Ukrainą. Według danych Rosawiacji, od stycznia do października 2026 r. na lotniskach w Federacji Rosyjskiej wprowadzono 3594 ograniczenia lotów. Dotyczyły one nie tylko regionów przygranicznych, ale także dużych węzłów lotniczych: Moskwy, Sankt Petersburga i innych miast.
Według oceny firmy Osprey Flight Solutions zajmującej się bezpieczeństwem lotniczym lato 2026 roku stało się najtrudniejszym okresem dla rosyjskiego lotnictwa cywilnego od początku wojny na pełną skalę.
Najwięcej problemów odnotowano w Soczi, Kazaniu, a także na moskiewskich lotniskach Domodiedowo i Wnukowo. W szczególności w pierwszej połowie 2026 roku lotnisko w Soczi było objęte ograniczeniami z powodu zagrożenia ze strony dronów przez 70 dni. W Kazaniu takich dni było 51.
Od połowy maja 2026 roku w Rosji nie było ani jednego dnia, w którym wszystkie lotniska w kraju funkcjonowałyby bez ograniczeń spowodowanych zagrożeniem ze strony dronów. Średnio każdego dnia zakłócano harmonogram pracy siedmiu lotnisk, w porównaniu z czterema rok wcześniej.
Największy rozgłos wzbudziło załamanie funkcjonowania lotnisk stołecznych w dniu wyjazdu uczestników szczytu Putina „Rosja – Afryka”, który odbył się w dniach 28–29 października. Wówczas na moskiewskich lotniskach odwołano co najmniej 223 loty, a kolejne 233 zostały opóźnione. Stało się to z powodu drugiego co do wielkości ataku dronów na stolicę Rosji od początku roku.
Porty lotnicze były zamknięte przez prawie dziewięć godzin. Następnie Rosaviacja poinformowała o zniesieniu ograniczeń w Żukowskim i Szeremietiewo, podczas gdy lotniska Wnukowo i Domodiedowo kontynuowały obsługę lotów zgodnie z ustaleniami. Poprzednio tak masowe odwołania lotów w stołecznym węźle lotniczym miały miejsce 17 października (221 odwołanych lotów).

Kryzys
paliwowy stał się problemem federalnym
W wyniku „sankcji dronowych” w czerwcu 2026 r. wielkość przerobu ropy naftowej w Rosji spadła do najniższego poziomu od ponad 20 lat i była o około 30% mniejsza niż rok wcześniej. Takie dane opublikowała Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA).
W związku z tym produkcja benzyny spadła o 20% w porównaniu z wynikami z 2025 r., a oleju napędowego – o prawie 30%. W pierwszych ośmiu miesiącach 2026 roku sieć rosyjskich rafinerii była atakowana średnio raz na trzy dni. Do końca sierpnia spośród dużych rosyjskich rafinerii tylko pięć pozostało nietkniętych przez ukraińskie drony.
Konsekwencje stały się odczuwalne dla zwykłych kierowców. Latem w różnych regionach Rosji tworzyły się kolejki na stacjach benzynowych, a niektóre sieci ograniczały sprzedaż paliwa. W sierpniu niedobór paliwa rozprzestrzenił się na regiony położone w różnych strefach czasowych. Problemy pojawiły się na Syberii oraz w pobliżu granicy z Chinami. Władze rosyjskie ograniczyły eksport benzyny, a następnie także sprzedaż oleju napędowego za granicę.
W listopadzie sytuacja na rosyjskich stacjach benzynowych ponownie się pogorszyła. 9 listopada zaatakowano co najmniej osiem dużych rafinerii. W ciągu dwóch tygodni niedobór powrócił w co najmniej sześciu regionach.
W Karelii wprowadzono ograniczenia dotyczące sprzedaży paliwa na przydrożnych stacjach benzynowych: nie więcej niż 30 litrów benzyny i 50 litrów oleju napędowego na jeden zakup. Sprzedaż paliwa w kanistrach została tymczasowo zakazana.
Podobne ograniczenia wprowadzono na stacjach benzynowych „Rosniefti” w Ułan-Ude, a także w obwodzie Zabaikalskim. O ograniczeniach informowano również w obwodach niżnogrodzkim, archangielskim, penzeńskim oraz w obwodzie krasnojarskim. W obwodzie Zabaikalskim ciężarówki są niekiedy zmuszone czekać na paliwo nawet dwa–trzy dni.
Niedobór paliwa w Rosji ma bezpośredni wpływ na transport, rolnictwo, handel oraz koszty dostaw towarów. W zależności od tras koszty transportu wzrosły o 15–50%. Znacznie podrożały dostawy towarów z Chin, które mają strategiczne znaczenie dla Rosjan. W szczególności koszt transportu ładunku z Chin do Moskwy wzrósł o prawie jedną trzecią.

Rosyjski biznes: zniszczone magazyny, centra danych i wydatki na obronę
przeciwlotniczą
W lipcu 2026 roku ukraińskie drony zaczęły regularnie atakować kompleksy magazynowe Wildberries, przez które przechodzą towary podwójnego zastosowania przeznaczone dla rosyjskiej armii. W ciągu trzech tygodni atakom uległo około 20 obiektów tej firmy. Zdjęcia satelitarne wykazały, że co najmniej jedna piąta powierzchni magazynowej platformy handlowej została uszkodzona lub zniszczona.
Konsekwencje odczuły tysiące rosyjskich przedsiębiorców, którzy sprzedawali za jego pośrednictwem towary. Po atakach te firmy handlowe stały się praktycznie przynoszące straty. W tym momencie ponad 3100 franczyzowych punktów odbioru Wildberries zostało wystawionych na sprzedaż.
Już w sierpniu Siły Obronne Ukrainy rozszerzyły ataki na infrastrukturę logistyczną Ozon. Po ataku na kompleks magazynowy w obwodzie orenburskim firma ewakuowała ponad 300 osób i wstrzymała działalność obiektu. Dzień wcześniej ukraińskie drony zaatakowały centrum logistyczne firmy w obwodzie samarskim.
Rosyjskie przedsiębiorstwa, które swoimi dochodami wspierają zbrojną agresję przeciwko Ukrainie, wydają teraz środki na własną ochronę: finansują siatki przeciwdronowe, urządzenia do wykrywania dronów, dodatkową ochronę, zabezpieczenia inżynieryjne oraz odbudowę uszkodzonych obiektów.
Kolejnym strategicznym celem masowych ataków dronów są rosyjskie centra danych. Niedobór mocy obliczeniowej serwerów odczuwalny jest już w obwodach włodzimierskim, kałuskim, leningradzkim, niżnogrodzkim, ryańskim i saratowskim. Atakom padły ofiarą serwery powiązane z największymi przedsiębiorstwami technologicznymi i finansowymi: „Yandex”, VK, „Sberbank” oraz Federalną Służbą Podatkową. Według różnych danych w całej Rosji wykorzystano już około 90% mocy obliczeniowych w chmurze, a w Moskwie pozostało zaledwie 50 megawatów wolnej rezerwy.
Niedobór wolnych zasobów oraz obawy przed nowymi atakami zmuszają rosyjski biznes do pilnego przenoszenia infrastruktury cyfrowej za granicę, w szczególności systemów sztucznej inteligencji i kopii zapasowych danych. Jako miejsca relokacji wybierane są Kazachstan i Białoruś.

Alarmy
powietrzne w całej Rosji
Zasięg ukraińskich ataków w odpowiedzi na rosyjskie naloty nie ogranicza się do regionów przygranicznych Federacji Rosyjskiej. Komunikaty o zagrożeniu atakami lotniczymi regularnie napływają z obwodów biełgorodzkiego, kurskiego, woroneżskiego, briańskiego i rostowskiego, z Kraju Krasnodarskiego, a także z Tatarstanu, Baszkirii, obwodach samarskim, leningradzkim i innych.
Jednocześnie władze rosyjskie na szczeblu federalnym starają się „nie zwracać uwagi” na te ataki. W Rosji nie ma jednolitego systemu ostrzegania, który działałby jednakowo we wszystkich regionach. Gdzieś włączają syreny, gdzieś wysyłają SMS-y lub wiadomości w Telegramie, a w niektórych przypadkach ludzie dowiadują się o niebezpieczeństwie dopiero po wybuchach. Niewiarygodność systemów ostrzegania wynika z faktu, że rosyjskie władze systematycznie ograniczają łączność komórkową i dostęp do internetu, uzasadniając to „ochroną przed ukraińskimi dronami” oraz bezpieczeństwem wewnętrznym. Chociaż rzeczywistym skutkiem tych ograniczeń jest jedynie zaostrzenie cenzury internetowej.

Symptomatyczne jest również to, że po atakach dronów na Sankt Petersburg czy Moskwę rosyjskie federalne kanały telewizyjne poświęcają temu zaledwie kilka minut w swoich wydaniach wiadomości. Rosyjska sekcja BBC obliczyła, że o ataku ukraińskich dronów na Sankt Petersburg 18 października w wiadomościach telewizyjnych mówiono mniej niż pięć minut, a o zamieszkach we Francji – ponad godzinę.
Tymczasem mieszkańcy Moskwy i Sankt Petersburga omawiają w mediach społecznościowych palące kwestie bezpieczeństwa. Wśród najczęściej poruszanych tematów pojawia się pytanie: gdzie jest bezpieczniej przebywać podczas ataków z powietrza – w mieszkaniu czy na ulicy. Narzekają, że w miastach nie słychać syren, aby nie wywoływać paniki, a także brakuje listy schronów przeciwbombowych – adresy są utajnione do czasu ogłoszenia stanu wojennego.
W serwisie Threads mieszkańcy Moskwy już dyskutują, czy są gotowi porzucić pracę, mieszkanie i dotychczasowe życie, aby wyjechać jak najdalej od wojny. Lekarze piszą, że dla wielu Rosjan niebezpieczeństwo staje się tłem codzienności. Jednocześnie neurolodzy dziecięcy zauważają wzrost przypadków zespołu stresu pourazowego (PTSD), nerwic i depresji wśród swoich pacjentów.
Paradoksalnie dyskusje te wcale nie idą w parze z negatywnym nastawieniem do wojny agresywnej, wywołanej przeciwko Ukrainie. Według badań socjologicznych mieszkańcy Moskwy w sierpniu i wrześniu 2026 roku częściej popierali działania wojenne niż Rosjanie ogółem. W sierpniu wskaźniki te wynosiły odpowiednio 51% i 31%. Do września 2026 r. za kontynuacją wojny opowiadało się 46% ankietowanych mieszkańców Moskwy, podczas gdy w całej Rosji odsetek ten wynosił 27%.